— 784 — 



CoRENWiNDEii , die later eene analyse publiceerde, vond bijna 

 geheel hiermede overeenstemmende getallen. 



De na het uitpersen der olie verkregen koeken bevatten : 

 Indische Tahitische 

 olie 8.9 9.2 



organische stof 75.0 „ 74.2 „ 



waarin eiwitstoffen 52 7o 51.7 '^Iq 



asch 9.0 „ 9.4 „ 



water 7.1 „ 7.2 „ 



Hieruit blijkt, dat deze koeken zoowel voor veevoeder als 

 voor meststof zeer geschikt zijn. 



De asch van de zaden en van de kernen is zeer rijk aan 

 phosphorzuur, zooals blijkt uit onderstaande opgave: 



Zaden. Kernen. 

 Kali 17.25 % 20.3 V 



Phosphorzuur 48.6 „ 44.8 „ 



De olie uit de zaden van den Aleurites moluccana wordt 

 gewoonlijk door dubbele persing gewonnen. De eerste persing 

 geschiedt bij de gewone temperatuur, de tweede met behulp 

 van warmte. Ook worden de kernen wel alleen warm ge- 

 perst. De opbrengst bedraagt ongeveer 55%. De koud ge- 

 perste olie is helder, bijna kleurloos of een weinig geel gekleurd, 

 met aangenamen reuk en smaak. Men gebruikt ze wel als 

 spijsolie en in Frankrijk ook ter vervalsching van olijfolie. 

 Hiermede is ten eenemale in strijd wat Filet, zeker ten onrechte, 

 beweert, nl. dat de olie tot de scherpe vergiften gerekend zal 

 kunnen worden. In Engelsch-Indië maakt men van deze olie 

 ook gebruik in de geneeskunde in de plaats van castorolie. 



De warm geperste olie, die eene bruinachtige kleur heeft, 

 vindt toepassing in de techniek. Het soortelijk gewicht is 

 0.94 bij 15°C; ze is tamelijk dikvloeibaar en wordt bij 

 6° vast. Zelfs in ongeraffineerden toestand verbrandt ze met 

 eene heldere vlam, zonder dat de pit aanmerkelijk verkoolt- 

 Door het raffineeren wordt ze nog geschikter voor lampolie. 

 RuMPHius zegt, dat de Javanen en Macassaren van de këmiri- 

 kernen kaarsen maken. Daartoe worden fijngemaakte kernen 



