-- 787 — 



dampa^ in 't Soendaasch) of afgeplatte (Soend. gendoel of 



kekepek) zijn. Zoowel dit spel als liet volgende, dat men als 

 eene verfijning ervan beschouwen kan, wordt veelal om geld 

 gespeeld. 



II. Zeer geliefkoosd bij de Soendaneezen , vroeger ook bij 

 hunne hoofden, is het tjëmped-sipel. Hiervoor bezigt men een 

 pidëkan genaamd instrument : op eene houten basis staan 4 zeer 

 kleine zuiltjes, 2 aan de- ééne, 2 aan de andere zijde, die in het 

 midden eene behoorlijke ruimte ledig laten. Over die zuiltjes 

 heen is eene reep rotan gespijkerd. Twee spelers leggen hunne 

 beide kemirinoten op elkander in de ruimte tussclien het 

 middelste gedeelte der basis en de rotan, die eroverheen ligt, 

 en leggen die eenigszins vast door een kussentje van lapjes 

 eronder te plaatsen. Aan beide zijden van die noten bindt men 

 nu rotan en basis vast aaneen, waarop de spelers om beurten 

 met een hout daarop beuken, totdat eene der noten breekt. De 

 speler, wiens noot dit lot treft, verliest zijnen inzet. 



Bij de andere spelen, waarvan ik nu eenige zal beschrijven, 

 heeft men gewoonlijk meer dan twee, tot omstreeks vijf spelers, 

 die elk een aantal noten inzetten. Die inzetnoten heeten pasang 

 (Bantensch tarok) ; eene noot behoudt elk speler als werpinstru- 

 ment bij zich, tenzij men hiervoor liever steentjes gebruikt. Sommi- 

 gen bezwaren de voor het werpen gebruikte noot met lood; eene zoo 

 bezwaarde werpnoot heet in het Javaansch^a/a, eene onbezwaarde 

 gadoeg of gatjo^ terwijl de Soendaneezen beide soorten of ook 

 steentjes, die als werp-instrumenten dienen, kokodjo^ de Ban- 

 tensche Javanen en Soendaneezen beide gatjon noemen. Bij de 

 Javanen zeer verbreid zijn o. a. de volgende spelen: 



III. Tjircis (oï djiras) wo f (of ivo san). Op een paar me- 

 ters afstand van eene grenslijn (ëntas-ëntasan) maakt men een 

 kuiltje (ivo f an of lowo f) in den grond met eene kleine aard- 

 ophooging erachter. Eenige spelers zetten elk bijv. 4 a 10 noten in. 



Om uit te maken, wie 't eerst zal spelen en wie vervol- 

 gens, werpen allen hunne werpnoot van de grens naar den 

 kuil; hoe dichter bij den kuil, des te hooger rangnummer. 



