— 801 — 



eener plant met een dier beide soorten is zóó verscliillend, dat 

 er reeds bij beschouwing met bet bloote oog geen twijfel kan 

 optreden , of de eene dan wel de^ andere Heter odera-movi als 

 parasiet fungeert. 



Het groote verscbil tusscben beide soorten bestaat nl. daarin, 

 dat, terwijl de wijfjes van H. Sckachtii^ zooals vroeger beschreven 

 werd, zich buiten aan de wortels der voedsterplant vasthechten 

 en na bevrucht te zijn op die plaats blijvendende, in met eieren 

 gevulde cysten overgaan, de vrouwelijke exemplaren van H. 

 radicicola in den wortel binnendringen en nu verder in het 

 weefsel blijven voortleven. Hierbij komt nog, dat deze laatste 

 diertjes een plaatselijk abnormalen diktegroei van den wortel 

 veroorzaken, waardoor aan deze knobbels en uitwassen ontstaan, 

 die reeds bij een eerste beschouwing in het oog vallen, daar zij 

 1 cM. of soms nog grooter worden; in het kort kan men dus 

 zeggen, dat het parasietisme van H. radicicola aan de wortels 

 gallen doet ontstaan, terwijl dat van H. Schachtii geen weefsel- 

 woekering veroorzaakt. De levenswijze van de H. radicicola 

 is overigens geheel dezelfde als die van de reeds (blz. 477) 

 beschreven H. Schachtii. De jonge aaltjes, welke van uit de 

 voedsterplant, waarin het moederdier vertoefde, in den bodem 

 gekomen zijn, dringen zoo spoedig mogelijk weder den wortel 

 eener nieuwe plant in. Gelukt dit niet dadelijk, zoo schijnen 

 zij toch, ten minste gedurende enkele maanden, vrij levend in den 

 grond te kunnen doorbrengen, waarbij zij zich hoogst waarschijn- 

 lijk met humus voeden i). 



Het indringen schijnt bijna altijd plaats te vinden in de 

 onmiddellijke nabijheid van den worteltop, de eenige plaats waar 

 het weefsel zacht genoeg is om door het stilet der aaltjes door- 



^) Van de talrijke bekende soorten van aaUjes leeft slechts een klein 

 gedeelte parasietisch aan en in planten; een ander deel leeft in zeewater, 

 en een derde groep in zoet water of in den bodem maar voedt zich dan 

 steeds en voortdurend met afgestorven organische stoffen en leeft dus 

 saprophytisch. In nagenoeg eiken bodem komen een of meerdere soor- 

 ten dergelijke aaltjes voor, die echter daarom alléén nog geen para- 

 sieten zijn. 



