- 811 — 



jaar niet opnieuw rogge geplant wordt en ook het onkruid 

 zoo veel mogelijk verwijderd wordt, vinden de aaltjes ook 

 geen voedsterplanten en kunnen dus hun leven niet op de 

 gewone wijze voorzetten. 



Hoewel tengevolge daarvan een aantal aaltjes afsterven, zoo 

 is dit toch geen afdoend middel tegen de kwaal, daar steeds zeer 

 vele aaltjes den geheelen zomer door tot den volgenden winter in 

 lethargischen toestand kunnen verblijven, om in het dan volgende 

 jaar wederom te herleven, wanneer hun roggeplanten ten dienste 

 staan. Wel heeft het zóó braak liggen van den grond, dus 

 zonder dat ook eenig onkruid er op blijft groeien, een gunstigen 

 invloed, omdat niet alle aaltjes in het leven blijven, zoodat 

 tengevolge daarvan in het tweede jaar de ziekte minder ernstig 

 optreedt, maar het daarop volgend jaar heerscht dan gewoonlijk 

 de ziekte weer even erg als te voren. Willen de aaltjes 

 echter zoolang in leven blijven, dan mag de bodem niet al 

 te vochtig zijn, want zoolang water in voldoende hoeveelheid 

 aanwezig is, gaat hun leven onveranderd voort, blijft daardoor 

 ook hun behoefte aan voedsel bestaan en moeten zij dus bij 

 gebrek daaraan sterven ; slechts in uitgedroogden staat kunnen 

 zij lang zonder voedsel verblijven, om dan later in aanraking 

 met water langzamerhand te herleven. 



Om deze zelfde reden vindt men in den winter de aaltjes steeds 

 in den drogeren bovengrond, maar komt men dieper, dan ont- 

 breken deze dieren zelfs in de meest geïnfecteerde terreinen. 



Ook door koude kunnen de aaltjes tot eene rustperiode ge- 

 bracht worden, waaruit zij dan eerst bij verhoogde temperatuur 

 opgewekt worden. 



Er dient hierbij echter vermeld te worden, dat slechts de 

 jonge aaltjes na lethargie weder opleven kunnen, doch dat de 

 volwassen dieren steeds door koude en uitdroging sterven. De 

 reden daarvan ligt in de omstandigheid, dat slechts de jonge 

 individuen eene voldoende hoeveelheid voedingsstoffen opge- 

 zameld hebben, die in hun tijdperk van schijndood lang- 

 zamerhand verbruikt worden en hen in staat stellen hun 

 leven te rekken. Bij de oudere dieren daarentegen is al die 



