— 844 — 



geregelder op en ontwikkelen zich tot krachtiger, langer levende 

 boomen dan de zaden van veredelde. Door veredeling dwingen 

 wij een boom tot grooter vruchtbaarheid, maar het geschiedt ten 

 koste van zijn groeikracht. De omstandigheden die den groei, en die 

 welke het vruchtdragen bevorderen, zijn met elkaar in strijd. Altijd 

 moet veredeld worden op nakomelingen van onveredelde boomen. 

 Dat moest in de geheele boomkweekerij regel zijn; ieder moest 

 op eigen grond het tot het verkrijgen van zaad vereischte aantal 

 wilde boomen van appelen , peren , perziken enz. in onberispelijk 

 gezonde, krachtige exemplaren kweeken, en volkomen zaden van 

 volrijpe vruchten kiezen. Zoo lang nog de tegenwoordige manier 

 van zaken doen voorduurt, waarbij zaad uit alle richtingen van 

 het kompas bjj elkaar gehaald wordt, ongevraagd, of het van ver- 

 edelde of van wilde boomen, van gezonde of zieke, van soorten 

 voor het klimaat gehard, dan wel van zulke die teer zijn afkomstig 

 is, zoolang kan men van de vruchten-cultuur niet de hoogst mo- 

 gelijke voordeelen verwachten". 



De beschrijving van de wijze van enten en oculeeren, met 

 afbeeldingen, vindt men tevens in dit deel. 



Perziken worden geënt of geoculeerd op amandelboomen, wan- 

 neer de bodem droog en kalkrijk is. Is de bodem te vast, dan 

 echter op pruimenboomen. 



Abrikozen laten zich op amandelboomen niet goed enten ; in ze- 

 kere streek in Frankrijk, om haar goede abrikozen bekend, wordt, 

 zegt men, de abrikoos geoculeerd op een pruimestammetje, dat 

 men het vorige jaar geënt heeft op een amandelwortel. 



Onze Indische tafel vruchten zijn bijna alle nog zoo goed als wild. 

 Ook daarom is dit boek, waarin zooveel over vruchten-veredeling 

 voorkomt, een onderdeel van Semler's bekend werk dat niet veron- 

 achtzaamd moet worden. 



Men vindt er overigens allerlei opmerkelijke feiten vermeld. „Me- 

 loenzaad behoudt zijne kiemkracht tien jaar; maar het beste is het 

 in het vierde jaar uit te zaaien ; want als men het vroeger gebruikt 

 voor de voortplanting, dan groeien de struiken zeer weelderig 

 maar ten koste van de vruchtvoortbrenging." 



De tomate is in 20 jaar van eene oneetbare siervrucht, tot een 

 zeer gewaardeerd ooft veredeld. „Dit is", zegt de Schr. „ook een 

 triomf van den menschelijken geest; en niet een van de minste. En 

 voor die schoone taak ligt nog een onbeperkt gebied open; want 



