Vaginulati Peristomi Entophyllocarpi. 



2° Fronde simplici ramos dque. 



3. F. serrulatus. (Bory St. Vinc. Brid.) Sp. Musc. II. p. 170. 



F. adianthoidi affinissimus eique adeo similis ut vix aliter quam fronde latig- 89& 

 sima, mole partium duplo triplove grandiore, magna lubricitate et foliis non exacte 

 scalpelliformibus nec toto ambitu sed tantum apice at profundius serrulatis, differat. 



4. F. asplenioides. (Swarz. Hedw.) Sp. Musc. I. p. 169. Schwagr. Suppl. I. 897«' 

 P. //. p. 8- 



Dicranum asplenioides surculis Hnearibus subdivisis planis erectis , foliis pin- 

 natis , seta terminali arcuata sub capsula obovata. Swarz. //. Jnd. Occ. 111. p. 1770. 



Obs. Planta mere Americana ; Europaea Africanaque specimina huc quondam 

 a nobis relata species proprias constituere videntur. 



5. ■ # F. ovatns. (Brid. ) fronde simplici ambitu ovata, foliis lineari-lanceolatis dense 898. 

 distichis patentibus mediis longioribus. 



Germ. Eyrunder Spaltzahn. Gall. Fendule ovale. 



In rupibus speluncisque madidis Insulae Franciae et Borboniae habitat. 1f. 



Frondes tenellae, simplicissimae. ex una radice ad filicum morem plures ,'sic- 

 citate introrsum revolutae, humiditate applanatae, ambitu eleganter ovato. Folia 

 flo — 3o dense disticha, patula nec erecto- patula ut in F. asptenioide y lineari lan- 

 ceolata, integerrima, a basi ad medium usque parallela inde ad apicem veisus pau- 

 lum divergentia, apice vix humiditate remota inflectentia , ut in asplenioide , nervo 

 tenui albo viridi eontinuo exarata. Fructus non visus. 



Plerumque folia media quae caeteris longiora sunt, humiditate corrupta, solo 

 nervo superstite, multo breviora apparent; hinc incautius observanti frons nonovata 

 sed linearis videtur. 



Forma frondis ovata huic soli inter congeneres propria, teneritate ac elegantii 

 a F. asplenioide qui omnino linearis est, distinctum esse suadeor. Folia etiam for- 

 ma ac directione aliquantum recedunt. Hinc fructu non viso patriaque diversissima, 

 conjungere non sustihui. An mera varietas sit sola fructus inspectio nos quondam 

 edocebit. 



3. F. dicarpos. (Dicks. Brid. ) fronde erecta simplici ramosaque lineari, foliis 899« 



distichis subscalpelliformibus obtusiusculis , pedunculo subgemello brevi , capsulae 

 obovatae subobhquae operculo e basi convexa longe et oblique rostrato. 

 Fissidetis asplenioides v. europaeus. Sp. Musc. II. p. iQg. 



Hypnum asplenioides. Dicks. Pl. Crypt. fasc. II p. 10. t. 5. f. 5. ex icone 

 et descriptione. 



Gerrri. Zwillingsfriichtiger Spaltzahn. Gall. Fendule a fruits jumeaux. » 

 In paludibus Alpium Scotiae et Cambro - Wahiae ubi amicus Green in montis 

 Arrennig paludosis legit, habitat, nec alibi hucusque repertus est. lf. 



Forma frondis , foliorum et thecae F. asplenioidem Swarzii exacte refert; hinc 

 Dicksoni interpres ad i]lum retulit; at habitus tenerior, .color fulvus , folia paucio- 

 ra , pedunculus, exemplo in tota hac genteunico, in plerisque exemplaribus mihl 

 visis ut et in icone Dicksoniana gcmellus, operculum tandem plus minus oblique 

 rostratum separare jubent, aunuente etiam clarissimo Swarzio, Quomodo autem 



Bri- 



