terere ccguntur, deefTe turn otium turn mentem ut in 

 caufarn peculiaris alicujus fonitus accurate philofophi- 

 ceque inquirant : mirum tamen eft infe&um commune 

 non penitius cognofci, nec melius inteiligi unde fonitus 

 exoriatur. 



Vere jam prove&o, mutuo fe convocare folent for- 

 midata ha?c animalcula, eodem fere modo quo aves ; 

 licet non fit vera vox, fed pulfatio capitis clypeati in 

 duram aliquam fubftantiam. Audiuntur ictus fepties, 

 novies, vel undecies ; quod ipfum fortafle majorem 

 vulgo metum incutit. Repetuntur fonitus celeriter, in- 

 certis intervallis, et in domibus antiquis, ubi maxima 

 eft Mortifagorum copia, per totum fere diem poflunt 

 audiri ; praefertim fi calidior fit aeris temperies. Exacte 

 imitari poteris hos iclus fi unguem modice in menfam 

 impingas. Cum colori llgni veteris fimillimus fit color 

 mortifagi, inquirentis oculus diu eluditur. Longus eft 

 circiter quadrantem unciae, modica craffitie. Ad cole- 

 optcra pertinet, quorum nempe alse elytris feu tegu- 

 mentis corncis munitse funt ; licet enim rariffime volet, 

 volatilis eft. Refe-rri debet proculdubio ad genus Ptinus 

 dictum. Miror nec inveniri eum in editione duodeci- 

 mo fyftematis naturae Linnsi, nec in opere entomolo- 

 gico Fabricii, ni forte Dermeftes tejfelatus idem lit, quod 

 li fiat, erravit Fabricius in genere. In volumine vige- 

 fimo, nec non in vigefimo fecundo Actorum Anglico- 

 jum, nec male, defcribitur, additis obfervationibus 

 celeberrimi Derhami, qui de animalculi forma mori- 

 bufque recle differuit. Vereor ne quod falfum et inep- 

 tum fit afierere videar, cum dicam pofle mortiiagum, 

 in pyxide fervatum, ad id manfuetudinis et docilitatis 

 perduci, ut menfam impolitus pulfanti alicui prompte 



refpondeat. 



