— 48 — 



ondergrond zal Alfalfa nimmer goed groeien, en heeft men weinig 

 kans, dat de plant ouder dan twee jaar zal worden. Het gunstigste 

 klimaat is er een met een lichten regenval, waar irrigatie toegepast 

 kan worden, zoodat men de vochtigheid van den bodem regelen kan. 

 Bij irrigatie moet men het water nimmer langer dan 48 uur op 

 het veld laten staan. 



Vóór het uitzaaien moet de bodem goed diep omgewerkt worden • 

 wanneer men niet over een ondergrondsch ploeg beschikt, is het 

 best twee ploegen achter elkaar in dezelfde voor te laten loopen ; 

 na het ploegen moet herhaaldelijk geëgd worden, tot de oppervlakte 

 geheel gelijk en mul is. In de Yereenigde Staten wordt in het 

 voorjaar uitgezaaid; bij verspreid uitzaaien behoeft men van 18 

 tot 22 K. G. zaad per bouw, wanner in rijen gezaaid wordt slechts 

 van 15 tot 18 K. G. Wanneer het veld voor zaadwinning be- 

 stemd is, is het het best de kleinere hoeveelheden, voor groenvoeder 

 of hooi, de grootere hoeveelheden zaad te gebruiken, daar bij wijden 

 stand de stengels licht houtachtig worden. Het is raadzaam licht 

 te eggen, tenzij onmiddellijk na het zaaien regen valt, wanneer 

 eggen niet noodig is; inplaats van eggen kan men na het uitzaaien 

 de grond ook rollen, dit heeft gewoonlijk een goede stand van 

 het gewas tengevolge. In een droog klimaat moet onmiddellijk 

 voor het uitzaaien geïrrigeerd worden, en mag dit in geen geval 

 na het uitzaaien geschieden, alvorens de planten zes weken oud zijn. 



De grond moet vooral goed schoon van onkruid zijn, daar jonge 

 Alfalfaplanten hierdoor spoedig verstikt worden; ook later, wan- 

 neer de planten reeds ouder zijn, is het noodzakelijk het onkruid 

 voortdurend te bestrijden, daar het anders de overhand zal krijgen, 

 en de opbrengst van het veld spoedig achteruit zal gaan. 



Zoodra Alfalfa 30 tot 40 c.M. hoog is, kan voor het eerst 

 gesneden worden, en daarna zoo dikwijls als de planten een vol- 

 doende hoogte bereikt hebben. 



De voornaamste bestanddeelen, die Luzerne aan den grond onttrekt, 

 zijn kalk, kali, magnesium, phosphorzuur en stikstof; dit laatste 

 kan het, een leguminose zijnde, waar de geschikte bacteriën voor- 

 komen, echter ook aan den dampkring ontleenen. Sommige kunst- 

 meststoffen, compost en katoen-boengkil, hebben een gunstigen invloep 

 op de opbrengst. Pas na het tweede jaar is de plant in volle 

 productie; op goede gronden en met een goede behandeling kan 

 een veld tot twintig jaren productief blijven. 



