— 49 — 



Alfalfa kan zoowel in den vorm van hooi als groen gevoerd wor- 

 den ; paarden kan men er ook op laten weiden ; bij vee is dit laatste 

 minder raadzaam, aangezien daarbij soms sterke gasontwikkeling 

 in de maag plaats heeft, waardoor de dieren opzwellen en dikwijls 

 sterven. Om dezelfde reden verdient het aanbeveling, wanneer 

 Luzerne als groen voer aan hoornvee gegeven wordt, het vooraf een 

 paar uur in de zon uit te spreiden. Daar de plant veel eiwitstoffen 

 en phosphorus bevat, is zij vooral geschikt voor jong vee, waarvan 

 het spierweefsel en het skelet nog ontwikkeld moeten worden. De 

 samenstelling varieert eenigszins met de plaatselijke gesteldheid ; in 

 Kentucky vond men bij analyse van versch gesneden Alfalfa : 4,22 pCt. 

 ruw eiwit, 0,81 pCt. ruw vet, 10,9 pCt. koolhydraten en 2,14 pCt. 

 asch. 



Op Java wordt Alfalfa op noemenswaardige schaal alleen aan het 

 remontedépot en de stoeterij te Padalarang geteeld. De Directeur 

 dier inrichting, de ritmeester Groeneveld, verstrekte mij met de 

 grootste bereidwilligheid onderstaande gegevens daaromtrent, terwijl 

 ZEDG. tevens er in toestemde deze publiek te maken, overtuigd dat 

 zij voor hen, die zich met paarden- of vee-teelt bezig houden, van 

 veel belang kunnen zijn, en er toe leiden kunnen de cultuur van 

 Alfalva op Java meer ingang te doen vinden. 



Het remontedépot te Padalarang is gelegen op een hoogte van 

 ongeveer 1800 voet. De grond waarop de Alfalfavelden aangelegd 

 zijn bestaat uit vrij stijve, donker grijze klei met lichte, mergel- 

 achtige ondergrond. Er wordt uitgezaaid op akkers ter breedte van 

 5 tot 6 meters ; de kruin der akkers is in het midden iets hooger 

 dan aan de kanten, zoodat er geen gevaar is voor stilstaand water. 

 De grond is diep omgewerkt, en de akkers zijn onderling geschei- 

 den door draineergoten, die allen weder in een hoofdgoot uiko- 

 men, waardoor in den Westmoesson het regenwater afgevoerd 

 wordt, terwijl in den Oostmoesson het irrigatiewater hierin toege- 

 laten kan worden. De lengte der akkers is afhankelijk van de 

 terreingesteldheid. 



De eerste uitzaaiing had plaats in Mei 1904. Uitgezaaid wordt 

 op rijen met een onderlingen afstand van 35 tot 40 cM.; men gebruikt 

 een kilogram zaad per 400 of 500 vierkante meter; het zaad wordt 

 tevoren met een ruime hoeveelheid houtasch vermengd. De zaden 

 kiemen na enkele dagen, zware slagregens doen de jonge kiemplanten 

 zeer veel kwaad. Er werd zaad gebruikt, zoowel uit Noord- Amerika 



Teysm, XVII. 4 



