— 53 — 



Ook hier zijn het meest be vloeibare gronden, welke nadat het 

 suikerriet gesneden is, eerst met katjang tolok (Phaseolas radiatus) 

 worden beplant, om dan later voor den aanplant van katjang soeoek 

 te worden gebruikt, waarop dan de rijstteelt volgt. 



Aan den aanplant der katjang soeoek, vvordt over het algemeen 

 vrij veel zorg besteed. De grond wordt opgehoogd tot lage 

 beddingen van ongeveer 1 roe breedte, met ondiepe geulen 

 tusschen beide, welke het wieden gemakkelijk maken zonder dat 

 men tusschen de planten behoeft door te loopen. 



Af en toe, somtijds wekelijks, somtijds met langer tusschenpoozen, 

 worden de velden met katjang beplant, bevloeid door water in de 

 geulen toe te laten. 



Ook maken deze beddingen de drainage gemakkelijk, zoodat de 

 grond over het algemeen goed droog gelegd kon worden. Eenige 

 hinder van grondwater werd dan ook nergens ondervonden. 



Daar op de meeste velden zelfs in den Oost-moesson nog water 

 te brengen was, werd hier en daar hiervan gebruik gemaakt, om 

 bij aanhoudende droogte, water te laten stroomen tusschen de bed- 

 dingen en zoodoende de bodem voldoende vochtig te houden» 



Zooals reeds gezegd, wordt de aanplant over het algemeen goed 

 onderhouden en vrij gehouden van onkruid, bij uitzondering was 

 somtijds het wieden achterwege gebleven. 



Zoodra de planten beginnen te bloeien, wordt niet meer gewied, 

 uit vrees de bloemen en vruchten, welke zich in den grond boren, 

 te beschadigen. 



Zonder uitzondering werd overal een variëteit der katjang soeoek 

 aangeplant, welke in ongeveer drie maanden rijpt, men noemde 

 deze algemeen katjang Bandoeng of katjang Holle, in onderschei- 

 ding van een andere variëteit der Arachis hypogaea, welke in 

 zes maanden rijpt en met den naam van katjang tjina wordt 

 aangeduid. 



De peulen der katjang Holle bevatten meestentijds twee zaden, 

 slechts bij uitzondering komt maar één zaadkorrel voor binnen den 

 vruchtschil. 



Volgens mededeeling der plaatselijke inlandsche ambtenaren, 

 zou vroeger meer algemeen katjang tjina zijn aangeplant hoewel 

 ook toen reeds de gendjahvariëteit werd aangetroffen. In verband 

 met de teelt van suikerriet en den wensch, om zooveel mogelijk 

 polowidjo nog te planten voor den West-moesson rijstaanplant, zou 



