— Sl- 



aan met een omvang over de grootste dikte gemeten, van 

 12 tot 14 cM. en eene lengte van vruchtsteelbasis tot 

 topeinde van 10 tot 12 cM. 



Bij de onrijpe vrucht is de schil lichtgroen, meermalen 

 met een soort lichtgrijs poeder bestoven, op lateren leeftijd 

 kleurt zij zich donkerder, bij volle rijpheid wordt zij eenigs- 

 zins geel, daarna grauwachtig. 



De vruchten zitten aan korte stelen, zelden meer dan 

 3 tot 4 tegelijk aan een algemeenen vruchtsteel ingeplant. 



In volkomen rijpen staat springen zij open en vertoonen 

 het fraai glanzend wit zijdeachtige op het gevoel vettige 

 zaadpluis, dat tot een dichten dot, kunstig over de gansche 

 lengte der vrucht besloten ligt, met de zaadjes soms er 

 losjes tusschen in en een algemeenen spil omgevend. 



Dan is het juiste oogenblik van den oogst aangebroken. 

 De bevolking plukt haar echter doorgaans te jong af en 

 droogt ze dan in de zon, onder voorgeven dat indien zij 

 wachten tot het vruchtomhulsel van zelve openspringt, 

 het pluis door den wind wordt meegevoerd. 



De ontwikkeling van bloem tot rijpe vrucht werd ons 

 door sommige personen in de bezochte streek opgegeven 

 van 3 tot 4 maanden te duren. Een bepaalde tijd van 

 vruchtendracht heeft de plant niet, verzekerde men ons; 

 zij bloeit en draagt het geheele jaar door, het meest nadat 

 de oostmoesson is ingetreden. 



Dat men van de babakoan behalve het zaadpluis ook de 

 schors inzamelt, om er touwen uit te slaan en de bladeren 

 of het melksap als geneesmiddel aanwendt tegen schurft 

 en gespleten voetzolen, vonden wij op onze navraag niet 

 bevestigd. In de Preanger komt laatst-bedoelde ziekte — in 

 Midden en Oost Java onder de benaming van bëlak bekend — 

 trouwens betrekkelijk weinig voor; hiertegen wordt een- 

 voudig koolteer of desnoods kopersulfaat {troesi) aangewend. 



Opzettelijk aangeplant wordt de babakoan in de door 

 ons bezochte streken niet; zij groeit er spontaan, overal 

 in het wild, op droge grasvlakten, het meest langs de 



Teysm XVII. 6 



