— 96 — 



en in haar blauw-witte en roode tuin iets werkelijk fraais 

 tot stand bracht. 



Wij komen op die kleurentuinen terug. Tot goed be- 

 grip neem ik hier een en ander over uit hetgeen er in de 

 Gartenflora van 15 Nov. 1905 over gezegd werd. 



Er wordt beweerd dat de tuinkunst, d.i. de aanleg van 

 tuinen achterlijk is en dat er een geheele herziening noodig is, 

 teneinde haar weer op den goeden weg te brengen. Deze her- 

 ziening zou in de eerste plaats uit moeten gaan van artisten, 

 van schilders en architekten, zij zouden weer de motieven van 

 tuinaanleg in de oude tijden moeten zoeken en daarmede de 

 eischen, die wij thans aan een tuin stellen moeten verbinden. 

 Het denkbeeld werd verdedigd, dat de tuin om onze huizen 

 eigentlijk eene voortzetting van de woning buitenshuis is. 

 De artisten hebben in hunne tuinen, zooals zulks vooral van 

 architekten te wachten is, rechte paden aangelegd, daarlangs 

 dikwijls lage hagen van Buxus, van de groote wegen zijn 

 de tuinen zooveel mogelijk door muren afgescheiden, indien 

 zulks niet kan toch door goed gesnoeide hagen of wit 

 geverfde latten, verder wordt de tuin verdeeld ook, weer 

 door genoemde afscheidingen, in een oofttuin, eene bloemen- 

 tuin, een speelplaats voor kinderen enz. Zoo mogelijk terras- 

 sen afgezet met muren of met steile hellingen van gazon en 

 begrensd door levende hagen, tuinhuisjes, gangen met klim- 

 planten begroeid, waterbassins met steenen randen, enz.; 

 vooral geen kronkelpaden met hier en daar boomen of 

 groepen heesters en bloemvakken, waarin men rondloopt 

 als een wild dier in zijn kooi. 



Ziedaar ongeveer de nieuwe tuinaanleg. 



Wij kunnen en moeten toegeven, dat nieuwe denkbeelden, 

 nieuwe motieven, hier evenals overal van kunstlievende 

 lieden, die eigentlijk geen vakmannen zijn, uit kunnen 

 gaan. De ontwikkelingsgeschiedenis van veel menschelijk 

 doen getuigt daarvan. Zij die niet in routine opgegroeid 

 zijn, die niet vastgeroest zijn in de algemeen geldende 

 regels, die zoowel de boomen als het bosch bewonderen 



