— 104 — 



Men snijde de planten echter niet eerder af, dan wan- 

 neer de bladeren en stengels eenigszins beginnen te ver- 

 dorren. Er is dan weinig gevaar meer, dat de knollen gaan 

 rotten. Haalt men ze uit den grond, dan moet er voor 

 beschadiging gewaakt worden, daar beschadigde knollen 

 later gaan rotten. Is dat 't geval, dan snijde men zulke 

 knollen spoedig weg. 



De Dahlia's groeien zoowel in de beneden als in de boven 

 landen. In de warmte zijn de bloemen echter veel kleiner, 

 de planten veel minder forsch en bloeien ook niet zoo 

 rijk en aanhoudend als in de koudere streken. Hier in den 

 Bergtuin ..Tjibodas" worden sedert eenige jaren een 50- 

 tal variëteiten gekweekt, die niet onderdoen voor de 

 Dahlia's in Europa, ja in mooie droge Oostmoessons bloeien 

 ze rijker, echter niet zoolang. Trouwens de geheele groei- 

 en bloeiperiode is vlugger als in Europa. Goed uitgeloo- 

 pen knollen kan men in 5 a 6 weken volop in bloei hebben 

 en kunnen ze dan ook in één jaar zeker 2 maal bloeien. 

 In den Westmoesson is 't echter minder raadzaam Dah- 

 lia's met fijne kleuren, bijv. geel te planten, daar men er 

 toch weinig pleizier van zal hebben, daar deze bloemen 

 direct hun mooie kleur verliezen en gaan rotten. Over 

 het algemeen doet men het beste in den regentijd de ge- 

 vulde of dubbele Dahlia's te planten en in den Oostmoes- 

 son de Cactus Dahlia's en de meer teere soorten. Verder 

 is 't zeer goed in den Westmoesson de planten aan te 

 binden, vooral als ze wat hoog worden, daar ze anders met 

 slagregens of harden wind spoedig neerslaan en afbreken. 

 Ook in den Oostmoesson is 't aan te raden, echter dan is het 

 niet zoo noodzakelijk. Het aan- of opbinden doet men op 

 de volgende wijze. Op een afstand van ± 25 cM. van den 

 knol. plaatst men om de plant heen een 4 of 5 tal nette 

 stokken, waaromheen men een 5 of 6 tal banden van 

 dun touw of ander bindmateriaal aanbrengt, bijv. op 

 afstanden van 20 a 25 cM. Men verkrijgt dan een soort 

 koker, waarin men de planten of liever de hoofdstengels 



