HET BEWAREN VAN ZADEN YAN IN- 

 LANDSCHE GEWASSEN. 



Dat een inlander niet altijd die zorg aan het bewaren 

 van zijn zaaizaad besteedt, die noodig is, om het een maximale 

 kiemkracht te doen behouden, mag als bekend verondersteld 

 worden. 



De bedoeling van dit opstel is, om te dien opzichte eenige 

 aanwijzingen te geven, waarvan de inlandsche landbouwer, 

 en misschien ook een enkele Europeaan, eenig profijt 

 kan trekken. 



De vraag, die ik mij in gedachten stelde, en die ik wil 

 trachten zoo goed mogelijk te beantwoorden, is deze : „Hoe 

 moet het zaad behandeld worden, om van eene zekere hoe- 

 veelheid daarvan, het grootst mogelijk aantal plantjes te 

 doen opkomen?" 



Deze vraag dient eigenlijk in tweeën gesplitst te worden, n.L 

 Hoe „verkrijg" ik het beste zaaizaad? en : Wat moet ik doen 

 om dat zaad gedurende den tijd, dat het bewaard moet wor- 

 den, zoo weinig mogelijk in quahteit te doen achteruitgaan ? 



Het is meer in 't bijzonder de beantwoording dezer tweede 

 vraag, waarvoor ik een wijle uwe aandacht verzoek, want 

 het kweeken van het beste zaad is eene questie op zich 

 zelf, die zich niet in een enkel opstel laat behandelen. 



Om te kunnen weten, wat er gedaan moet worden om 

 het zaad tegen eventueele schadelijke invloeden te bescher- 

 men, moeten wij in de eerste plaats weten, welke die schade- 

 lijke invloeden zijn, m.a.w. een nieuwe vraag: „Ten gevolge 

 waarvan gaat de qualiteit van het zaaizaad achteruit?" 



Ongelukkigerwijze zijn deze oorzaken lang niet alle be- 

 kend. Het is n.1. een feit, dat zaden van verschillende 

 gewassen zich in dit opzicht zeer verschillend gedragen. 



