- 110 — 



het oog hierop is het bewaren in gesloten flesschen of 

 blikken aanbevelenswaardig. Deze factor, en in meerdere 

 of mindere mate ook de voorgaande, verklaart waarom 

 verschillende variëteiten van een zelfde gewas zich zoo 

 verschillend bij het bewaren kunnen gedragen. Zaden, 

 met een harde, moeilijk doordringbare zaadhuid zullen 

 lang niet zoo spoedig worden aangetast als die met een 

 zachte zaadhuid. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de 

 verschillende soorten. Men heeft enkele gewassen, waar- 

 van de zaden zulk een harde huid hebben, o.a. uiën, 

 teosinte en sommige leguminosen, dat vooraf weeken in 

 aanvankelijk kokend water noodig is, om een regelmatige 

 kieming te bewerkstelligen. 



Insecten, en vooral hun eieren, kunnen echter zeer 

 klein zijn en met sporen van schimmels is dit steeds het 

 geval. Men heeft dus alle kans, dat men met het zaad 

 ook die eieren en sporen in de flesschen sluit, zoodat het 

 afsluiten alleen daartegen geen voldoende waarborg is. 

 Wat de schimmels aangaat, is hier het „goed drogen" weer 

 zeer aan te raden, want ofschoon de sporen door de droogte 

 niet zullen dood gaan, om zich te kunnen ontwikkelen 

 hebben zij toch een vrij groote hoeveelheid vocht noodig. 

 Als bescherming tegen insecten worden kleinere zaden 

 gedurende het bewaren wel eens met Jioutasch gemengd. 

 Houtasch heeft een vrij hoog gehalte aan bijtende loog- 

 achtige stoffen, o.a. potasch, en is daardoor een ongewenscht 

 medium voor vele insecten en insectenlarven, zoodat de 

 eieren dus niet tot ontwikkeling kunnen komen. Bij ver- 

 zending van zaden maakt men dikwijls gebruik van poeder- 

 vormig houtskool. 



In de praktijk der groote cultuur is het echter niet 

 altijd mogelijk het zaad in gedroogde en gesloten blikken 

 te bewaren, daar het volume van hoeveelheden groote 

 zaden te groote kosten met zich zou brengen. In dat 

 geval moet men dus tot verschillende palliatieven zijn 

 toevlucht nemen. 



