de kedele op uit te zaaien, terwijl de padi op het veld 

 staat, clan voorkomt men daarmee, dat het zaad gedurende 

 die 3 maanden aangetast wordt of om welke reden ook 

 achteruitgaat. Op deze wijze kan dikwijls een bevredigend 

 resultaat bereikt worden. Men houde hierbij echter in het 

 oog, dat van dergelijke aanplantingen geen groote oogst 

 verwacht kan worden, omdat deze katjang-aanplantingen 

 de zware regens van den West-moesson niet verdragen 

 kunnen. Indien men echter slechts evenveel oogst als 

 men heeft uitgezaaid, dan is toch het voornaamste van het 

 doel bereikt, want men heeft dan zaad, dat 4 a 5 maanden 

 minder oud is dan anders het geval zou zijn. 



In sommige streken oogst men wel 3 generaties kedele 

 in èèn jaar, 1 in den West-moesson en 2 in den Oost- 

 moesson. Dit is echter niet aanbevelenswaardig, want 

 de 2 Oost-moessen-generaties volgen elkaar te spoedig op, 

 om voldoenden tijd voor eene behoorlijke grondbewerking 

 over te laten. 



Nog dient er op gewezen te worden, dat het gebruik 

 van onrijp zaad afkeurenswaardig is. Yan onrijp zaad 

 kiemt slechts een gering percentage, hoe onrijper het is, 

 hoe minder. Buitendien verloopt de kieming langzamer, 

 en verkrijgt men zwakkere planten. Over het gebruik 

 van onrijp zaad, en ook andere medecleelingen omtrent de 

 kiemkracht, vindt men veel interessants in een opstel 

 van den Heer Wigman in dit tijdschrift, jaargang 1896 

 pag. 169 e.v. 



Buitenzorg, 2 December 1905. 

 S. L. 



