— 137 — 



terranden. Op vakken moet het onoordeelkundig door 

 elkaar planten van verschillende soorten heesters in de 

 meeste gevallen veroordeeld worden. Voor groote tuinen 

 is het te verkiezen slechts een soort of variëteit heesters 

 op ieder vak te planten. In kleinere tuinen is men dikwijls 

 verplicht er meerdere op te plaatsen, toch beperke men 

 zich ook hier en plante slechts die soorten of variëteiten 

 bij elkaar op een vak, die bij elkaar behooren. Ik voor 

 mij geef bijna altijd de voorkeur aan vakken bestaande 

 uit slechts één soort. 



Er kan nog een andere bedoeling ten grondslag liggen 

 aan het planten van heesters, d. i. als men zonder de schoon- 

 heid van het geheel in aanmerking te nemen, toch een 

 aantal verschillende heesters in zijn tuin wenscht te hebben. 

 Men wil dan iedere heester op zich zelf bewonderen, niet 

 de harmonie van het geheel, maar genieten van de schoon- 

 heid van ieder afzonderlijk. 



Het is echter niet gemakkelijk, want eerst moet men 

 nauwkeurig weten op welken afstand men behoort te plan- 

 ten, opdat iedere heester zich normaal ontwikkelen kan en 

 wel zoo, dat hij van alle kanten goed bezien kan worden. 

 Verder moet iedere heester zoo gesnoeid worden als de 

 soort het verlangt, om een mooie natuurlijke vorm te be- 

 houden, iedere plant op zulk een vak moet geheel op zich 

 zelf staan, maar toch weer niet al te ver van zijn buurman. 



Bij vakken waarin al de planten van dezelfde soort zijn, 

 is het niet zoo nadeelig als zij wat dicht bij elkaar staan, 

 wel doet zulks geen goed aan het individu, maar het vak 

 maakt een mooien indruk in zijn geheel, het gelijkt als 

 het ware één enkele plant. 



Ook wat de grootte van het vak en de grootte der heesters 

 betreft moet er harmonie bestaan, op kleine vakken plante 

 men laagblijvende heesters, terwijl men op grootere met 

 hooger opschietende kan werken. 



W. 



