— 152 — 



vonden wordt, anderzijds bij langdurige droogte minder 

 spoedig watergebrek ontstaat. 



De hoeveelheid gemakkelijk opneembaar voedsel. 



De grond moet steeds zooveel voedingsstoffen bevatten, 

 in voor de plant opneembaren vorm, als deze in staat is 

 in organische verbindingen om te zetten. „Waar niets is, 

 verliest de keizer zijn recht", en zoo zal ook bij een be- 

 paald te kort aan voedingsstoffen, in welken physischen 

 toestand de grond ook verkeert, steeds gebrek daaraan 

 blijven, maar de voedingsstoffen kunnen toegevoerd wor- 

 den in den vorm van mest, zij kunnen ook in den grond 

 ontstaan door omzetting van niet of moeilijk opneembare 

 stoffen in gemakkelijk opneembare, en het zelfde kan plaats 

 hebben met bestanddeelen van de mest. Uitvoeriger wordt 

 over dit onderwerp gehandeld in een eerstdaags verschij- 

 nend opstel van den Heer L. C. den Berger in dit zelfde 

 tijdschrift. Slechts zij hier gestipuleerd, dat het voora] 

 de stikstof is, waaraan de meeste gronden in de tropen 

 in de eerste plaats behoefte hebben en dat de weelderige 

 groei der gewassen geheel beheerscht wordt door de hoe- 

 veelheid van die stof, waarvan naar verhouding het minst 

 aanwezig is; de z.g.n. leer van het minimum. 



Heeft een plant b. v. 40 eenheden stikstof, 20 kali 

 en 16 phosphorzuur noodig en zijn in den grond slechts 

 respectievelijk 20, 15 en 12 eenheden aanwezig, d.i. re- 

 spect, de helft, f en f van de benoodigde hoevoelheid, 

 dan zal de groei slechts bevorderd kunnen worden door 

 eene stikstofbemesting, en eene kali- of phosphorzuurbe- 

 mesting geene uitwerking hebben, tenzij eerst de ongun- 

 stige verhouding ten opzichte van de aanwezige stikstof 

 door eene bemesting daarmee opgeheven is. 



Dat de hoeveelheid gemakkelijk opneembare voedings- 

 stoffen in rechtstreeksche verhouding staat tot den meer of 



