— 161 — 



Hevea paludosa Ule, n. sp. Is na verwant aan Hevea latea, 

 Mull. Arg. Zij onderscheidt zich van de laatste soort door 

 langer toegespitste bladeren en kleinere bloei wijzen . Voor 

 de caoutchoucwinning heeft zij weinig beteekenis ; het 

 melksap wordt slechts zelden ingezameld. 



Hevea sp. genaamd Orelha da onqa. Het is niet onmogelijk, 

 dat deze soort evenals H. paludosa na verwant is aan H. gu- 

 yanensis of H. peruviana, welke tot de sectie Euhevia worden 

 gerekend. Orelha da onca kenmerkt zich door de dicht 

 bebladerde takken, den naar verhouding langeren bladsteel 

 en de bijna even lange, meer afgeronde blaadjes. Deze 

 soort heeft lichtere bladeren dan H guyanensis Aubl. Zij 

 heeft voor de caoutchoucwinning geen beteekenis. 



Hevea discolor Müll. Arg. Is te herkennen aan de, aan de 

 bovenzijde glanzende, donkergroen, aan de onderzijde wit- 

 groene, ietwat viltachtige bladeren. 



Hevea microphylla Ule n. sp. Heeft bijzonder kleine 

 bladeren, welke slechts 12 cM. groot zijn. De vorm is 

 ovaal, toegespitst en spits. Op het deelingspunt van den 

 algemeenen bladsteel bevinden zich duidelijk ontwikkelde, 

 zwartachtige klieren. Deze soort geeft weinig melksap, 

 doch het caoutchouc is goed. 



Hevea sp. genaamd barriguda. Heeft aanmerkelijk groo- 

 tere, ietwat smallere bladeren dan de vorige. Heeft met 

 deze gemeen de sterk ontwikkelde klieren en de spitse, 

 kantige, bijna gevleugelde vruchten. Het is mogelijk dat 

 zij slechts eene variëteit is van de vorige. Yan beide is 

 de stam aan den voet gezwollen. Ook in de caoutchouc- 

 produktie komt zij met de vorige overeen. 



Hevea sp. genaamd sarapo. Heeft nog grootere, smal- 

 lere en spitse bladeren. Het is niet onmogelijk dat zij 

 slechts eene variëteit is van Hevea microphylla. Zij moet 

 meer melksap geven dan de beide vorigen. 



Teym. XVII. 11 



