DE VERSPREIDING VAN BESMETTELIJKE PLANTEN- 

 ZIEKTEN EN WETTELIJKE MAAT- 

 REGELEN ERTEGEN. 



In de Gardexer's Chronicle heeft G. Massee 1), de bekende Engel- 

 sche phytopatholoog, de vraag behandeld, op welke wijze planten- 

 ziekten zich verspreiden en door welke wettelijke maatregelen, die 

 verspreiding zou kunnen worden tegengegaan. Het volgende geeft 

 zijn artikel eenigszins verkort weer. 



Het jaarlijksch verlies, dat bij gekweekte planten door schim- 

 melziekten veroorzaakt wordt, schat Schr. voor de geheele wereld 

 op 150 millioen pond, maar hij voegt erbij, dat het dubbele van 

 dit cijfer waarschijnlijk nader bij de waarheid is. Door bevoegde 

 deskundigen werd de schade, in 1891 in Pruissen door roest in 

 graangewassen aangericht, op meer dan 247 millioen gulden bere- 

 kend ; het verlies in tarweopbrengst gedurende 1890 91 in Australië 

 door dezelfde ziekte veroorzaakt, op 30 millioen gulden. De schade, 

 door verschillende schimmelziekten gedurende 1897 in Amerika 

 aangericht, schatte het Landbouwdepartement op 480 millioen gulden. 



Met zulke voorbeelden voor oogen zoekt men natuurlijk naar 

 middelen, om de verspreiding tegen te gaan. Enkele voorbeelden 

 verduidelijken, op welke wijze die verspreiding kan plaats vinden. 



Ieder oogenblik verschijnen ziekten op plaatsen, waar deze eerst 

 niet voorkwamen. Deze gevallen kunnen wij in twee hoofdgroe- 

 pen splitsen. 



a. Ziekten, die zijn gaan optreden toen de voedsterplant inge- 

 voerd werd in een streek of land, waar vóór dien tijd de ziekte niet 

 bekend was. 



b. Ziekten, die zich van een besmet gebied uit over andere, 

 eerst van de besmetting vrijgebleven, gebieden verspreidden. 



Van de gevallen sub a. zullen wij eerst eenige voorbeelden noemen. 

 Voor de invoeriog van de tarwe in Australië was Puccinia gra- 



1) Leglisation and the spread of plantdiseases caused by fungi. In 

 Gard. Chron. 1905 II p. 433; p. 458; I p. 12, G. Massee. 



