- 171 — 



miniS) die de roestziekte der tarwe veroorzaakt, daar onbekend ; 

 maar zoodra men er tarwe ging verbouwen, trad er ook deze schim- 

 mel op ; tegenwoordig richt zij er evenveel schade aan, als in andere 

 landen. Althaea rosea, een stokroos, uit Chili in Europa ingevoerd, 

 bracht daar tevens Puccinia malvacearum over; deze ziekte 

 deed niet alleen de voedsterplant bijna uitsterven, maar ging ook 

 over op andere, verwante planten, die in Europa in het wild voor- 

 komen. Snijboonen, voor de eerste maal in Afrika uitgezaaid, ga- 

 ven eerst goed ontwikkelde planten ; later gingen deze alle dood ; 

 bij onderzoek bleken de bladeren te zijn aangetast door dezelfde 

 ziekte als in Europa. 



In zulke gevallen moet men aannemen, dat de ziekte verspreid 

 werd, doordat aan de zaden sporen van de schimmel hingen. Het 

 is trouwens bekend, dat bij koren de brandziekte voornamelijk ver- 

 spreid wordt door sporen, die zich aan den buitenkant der korrels 

 bevinden; in de praktijk worden deze sporen dan ook door een 

 bepaalde behandeling van het zaaikoren gedood. Bij een onderzoek 

 te Kew van een twaalftal monsters zaden, kon men in vier gevallen 

 daaraan sporen vinden van schimmels, waarvan bekend was, dat zij 

 bij de betreffende plantensoort een ziekte veroorzaakten. 



Betroffen de vorige voorbeelden planten, die door middel van 

 zaad vermenigvuldigd werden, ook bij soorten, die langs vegeta- 

 tieven weg worden voortgekweekt, vindt men dergelijke gevallen. 

 Een voorbeeld is de verspreiding van de aardappelziekte. Door 

 Phytoptphora infestans aangetaste aardappelplanten leveren knol- 

 len, die min of meer ziek zijn, wat blijkt uit bruine vlekken in 

 het vleesch van de knol ; microscopisch kunnen daarin de schimmel- 

 draden aangetoond worden. Wordt nu zulk een knol gepoot, dan 

 groeit de schimmel uit in de jonge loten en in het loof en ver- 

 schijnt eindelijk als de „aardappelziekte" op de bladeren. Kon 

 men nu maar altijd alle zieke knollen herkennen, dan zou door 

 deze niet uit te pooten de ziekte beperkt kunnen worden, doch 

 dikwijls zit in een knol het mijceel zonder dat men het van buiten 

 zien kan ; een zeer klein plekje is voldoende om de besmetting 

 over te brengen. Daardoor wordt ook verklaard, dat dikwijls, wan- 

 neer de weersomstandigheden gunstig zijn voor de ontwikkeling 

 van de ziekte, deze overal op een akker begint op te treden. Men 

 heeft proeven genomen met zeer licht besmette knollen : werden 

 hieruit planten gekweekt onder voor de ziekte gunstige omstandig- 



