— 197 — 



gronddeeltjes, hun directe en hun indirecte invloed op de 

 voeding der planten met gemakkelijk opneembare stoffen, 

 deze alle zijn onafscheidelijk van een normale ontbinding 

 dezer organische resten, en deze heeft slechts dan plaats, 

 wanneer er voldoende zuurstof in den grond aanwezig is. 

 Verloopt deze ontbinding abnormaal door gebrek aan lucht- 

 toevoer, dan ontstaan er verschillende organische zuren, 

 o.a. verschillende humuszuren (niet te verwarren met hu- 

 musstoffen of teelaarde) en wordt nu door bewerking of 

 andere luchttoevoer de ontbinding weer in haar normale 

 banen geleid, dan noemt men het daarop volgend proces 

 in cle praktijk van den landbouw het „uitzuren" van den 

 grond. 



Dat de snelheid en de wijze waarop organische stoffen 

 ontbonden worden, in de hoogste mate afhankelijk is van 

 ruimen toevoer van zuurstof, is ook overigens aan iederen 

 practischen landbouwer, die zijn oogen den kost geeft, be- 

 kend. Menig plantaardig product tracht men in het groot 

 te bewaren door het in te kuilen, dus van de lucht af te 

 sluiten. Een verder bewijs op groote schaal leveren ons 

 de moeras- en zware kleigronden, waarin verrotting slechts 

 zeer langzaam plaats heeft, en anderzijds de snelle ont- 

 binding van mest op lichte gronden. 



Dat een ruime zuurstoftoevoer wel noodzakelijk moet 

 zijn voor eene normale organische ontbinding, blijkt overi- 

 gens afdoende uit de overvloedige koolzuurontwikkeling, 

 die hierbij plaats heeft en uit het feit, dat koolzuur het hoog- 

 ste oxydatie-product van kool is, d.i. naar verhouding het 

 meeste zuurstof bevat en dus veel meer dan de koolhy- 

 draten, waaruit de planten grootendeels samengesteld zijn. 

 Hoewel de kennis van humusstoffen en hun ontstaan nog 

 slechts onvolledig is, kan men toch gerust aannemen, dat 

 ook vorming van humus niet mogelijk is zonder gelijktij- 

 dige vorming van koolzuur, en dus zuurstoftoevoer daar- 

 voor noodzakelijk. 



Uit de onderzoekingen der laatste jaren is buitendien nog 



