— 237 — 



lend, sommigen planten dadelijk, anderen wachten daar- 

 mede 5 a 6 dagen, terwijl er ook zijn, die eerst na 20 a 

 30 dagen planten, vooral in streken waar de grond vaster, 

 compacter is. Bij voldoende regen haalt men de kiem- 

 planten en legt ze een voor een bij de plantkuilen, na eerst 

 den bodem daarvan met den patjoel nog wat opengekapt 

 te hebben, brengt men den grond er gedeeltelijk in, zoo mo- 

 gelijk met wat stalmest of humus vermengd. Men maakt 

 dan in het midden een gat en plant de kiemplant er in 

 en wel zoodanig, dat de vrucht ongeveer voor de helft 

 boven den grond komt. Verder vult men den kuil niet da- 

 delijk, zulks doet men eerst langzamerhand, naarmate de 

 plant grooter wordt, ook het regenwater helpt om de kuil 

 met fijne aarde te vullen. Het is echter aan te bevelen, 

 het plantgat zoo lang mogelijk ongevuld te laten, eerst 

 als de jonge plant flink doorgroeit gaat men hiertoe over. 

 Het doel dat men door deze methode tracht te bereiken, 

 is de wortels dieper in den grond te krijgen, die daar- 

 door meer voedsel tot hunne beschikking hebben en de 

 boom staat vaster en waait niet zoo gemakkelijk omver. 



De tweede methode, namelijk het planten zonder kuilen, 

 geschiedt op de volgende wijze: men bewerkt eerst het 

 terrein met ploeg of patjol, daarna wordt met stokjes aan- 

 gegeven waar de planten moeten staan. Op die plekken 

 werkt men den grond wat dieper om, zoodat de klapper- 

 wortels er dieper in door kunnen dringen, en werkt er 

 wat mest door. Daarna brengt men de jonge planten in 

 den grond, door een kleine kuil te maken waar de vrucht 

 tot op de helft ingeplant wordt, de andere helft blijft bo- 

 ven den grond, aardt de plant iets aan en drukt haar 

 vast, zoodat zij niet om kan vallen. 



De derde methode, het planten op heuveltjes, bestaat 

 hierin, dat men kleine ophoogingen van 0.70 a 1.00 M. 

 van aarde maakt, en de jonge planten op den top dier heu- 

 veltjes plant. Deze werkwijze is duur, want het water spoelt 

 den grond weg, zoodat men gedurig moet aanaarden, en 



