DE VORM DER BLOEMPOTTEN. 



Tegenwoordig gebruikt men in den tuinbouw bloempotten, die 

 wat grooter of kleiner, nagenoeg allen denzelfden vorm hebben. Hierin 

 ligt een fout, men zou zeer verschillende vormen moeten kiezen 

 voor verschillende planten, naarmate den groei der wortels. Voor 

 gewassen met een oppervlakkig wortelstelsel, dienen het beste breede 

 ondiepe potten, terwijl voor die met weinig en diepgaande wortels 

 smalle en diepe potten gewenscht zijn. Voor enkele planten, zooals 

 de hyacinthen ziet men wel zulke diepe potten, voor de tulpen 

 echter, die hetzelfde wortelsysteem hebben, neemt men nog altijd 

 het gewone model. 



Om planten als lelietjes van dalen, pioenrozen, viooltjes, pri- 

 mula's en dergelijke goed te doen groeien, zouden zij in smalle 

 diepe potten geplant moeten worden ; terwijl Aroideeën en derge- 

 lijke beter in ondiepe breede potten zullen groeien. 



(Revue Horticole, 24, 1905.) w. 



DE OORSPRONG VAN EEN NIEUWE BEGONIA. 



De naam van Begonia longicyma is gegeven aan een hybride, 

 het vorige jaar verkregen, die echter nu reeds zaadvast is gewor- 

 den. Het is een struikachtig groeiend plantje, dat dadelijk boven 

 den grond 15 a 20 takjes doet ontstaan en in een jaar 30 a 40 cM. 

 hoog wordt. De bladeren zijn wat kleiner, maar gelijken wel op 

 die van B. gracilis, zij zijn lichtgroen. Het plantje is buitengewoon 

 mildbloeiend, er is een rose en een helderroode variëteit van. 



In 1900 verkreeg men uit eene kruising van B. Schmidtiana met 

 B. semperflorens, atropiirpureus, de hybriden van de eerste generatie. 



In 1901. Deze hybriden onder elkaar gekruist gaven, de hybr. 

 van de 2e generatie. 



