— 253 — 



ijzeren tank bevindt, zoodat verwarming met stoom mogelijk is. 

 Men waakt ervoor, dat het weeken niet te lang wordt voortgezet. 

 Zijn de schillen voldoende zacht geworden, dan worden zij met 

 houten hamers bewerkt en vervolgens tusschen de handen gewre- 

 ven, totdat de vezels bevrijd zijn van de aanhangende deelen, waarna 

 zij geschikt zijn om te worden gedroogd. In de europeesche fabrie- 

 ken wordt de handenarbeid door machines verricht. De schillen 

 gaan hier in den „extractor", bestaande uit een paar ronddraaiende 

 walzen, voorzien van stalen tanden. De gebroken vezels evenals 

 de verontreinigingen worden door metalen zeven verwijderd. 



Klappervezel is glad, grof, stug en zeer elastisch, zij bezit geen 

 bijzondere stevigheid, doch biedt grooten weerstand aan den invloed 

 van het zeewater. In Azië maakt men er touw van. In Europa 

 wordt de klappervezel op groote schaal verwerkt tot matten of ook 

 wel bezigt men haar voor de vervaardiging van filterdoeken voor 

 suiker- kaarsen- en oliefabrieken. Wat niet voor deze doeleinden kan 

 dienen, wordt gebruikt voor bezems en borstels. 



Olie. Olie slaat men uit het inwendige vruchtvleesch fendosperm) 

 van den cocosnoot. Deze is wel een der meest waardevolle produkten 

 van den cocospalm. 



Vroeger werd de olie in Azië algemeen als verlichtingsmiddel ge- 

 bezigd, doch door den invoer van petroleum is zij voor genoemd doel- 

 einde verdrongen. Inlanders gebruiken de olie voor zeep-bereiding. 



In Europa vindt de olie de voornaamste toepassing in de zeep- 

 en kaarsenfabricage, waarvoor zij uitmuntend geschikt is. In dit 

 opzicht wordt haar in de laatste jaren ernstige concurrentie aangedaan 

 door palmkernen-olie (Elaeis guineensis), welke afkomstig is van 

 de Westkust van Afrika. 



De zeep, vervaardigd uit cocosolie, is wit en vast. Boven andere 

 zeepsoorten heeft zij voor, dat zij ook goed met zeewater is te 

 gebruiken. 



In Indië en Ceylon wordt het vruchtvleesch in eenvoudige mo- 

 lens, voortbewogen door ossen, gebroken. De hoeveelheid vrucht- 

 vleesch, welke zoo'n molen per dag kan verwerken bedraagt onge- 

 veer 60 Kilo. 



De koeken, welke na het persen overblijven (in Br. Indië poonac 

 geheeten) dienen als voedsel voor het vee en pluimvee of ook wel 

 als bemesting. 



In den handel onderscheidt men 3 soorten van olie. 



