— 298 — 



individuen) van vier paar pooten, die als organen der voort- 

 beweging dienst doen. 



De Echte Spinnen hebben hun karakteristiek voorkomen 

 vooral te danken aan de krachtige ontwikkeling van het 

 ongelede achterlijf, dat naar voren uitloopt in een steel, 

 waarmede het aan het kopborststuk is bevestigd. 



Aan de voorzijde van dit laatste, onder den rand van 

 het voorhoofd, bevinden zich de mondwerktuigen, die, zoo- 

 als wij zagen, twee paar in aantal zijn en die wij met den 

 naam van voor- en achterkaken zullen aanduiden. 



De voorkaken bestaan uit twee stukken : een krachtig 

 basaal stuk, dat aan de binnenzijde eene groeve vertoont 

 en een klauwvormig eindstuk, dat in die groeve kan wor- 

 den teruggeslagen. Dit eindstuk nu is het gevaarlijke 

 aanvalswapen der spinnen, daar het aan zijn uiteinde de 

 uitmondingsopening eener giftklier draagt, welker inhoud 

 onmiddellijk in de, bij den aanval gemaakte wonde wordt 

 uitgestort. Het afscheidingsproduct van deze klier is zóó 

 giftig, dat het bij kleine dieren een vrijwel oogenblikke- 

 lijken dood veroorzaakt, terwijl het bij grootere dieren 

 pijnlijke opzwellingen teweeg brengt. De achterkaken zijn 

 van veel onschuldiger aard; zij bestaan uit een basaalstuk 

 en een aanhangsel, waaraan men den naam van Kaaktaster 

 geeft, maar dat bij sommige spinnen door zijn vorm aan 

 een korten poot doet denken. Zoo zou men op het eerste 

 gezicht de Javaansche Vogelspin niet voor acht-, maar voor 

 tienpootig houden. 



Bij de mannetjes speelt deze kaaktaster, zooals wij straks 

 zullen zien, tijdens de paring een merkwaardige rol. 



De pooten der spinnen zijn over het algemeen lang en 

 dun, terwijl zij eindigen in twee, aan de binnenzijde kam- 

 vormig ingesneden klauwen. Dikwijls treft men nog een 

 derde, kleinere klauw aan, die dan meer dienst doet bij 

 het loopen, terwijl de beide eersten hoofdzakelijk bij het 

 spinnen te pas komen. 



Aan het uiteinde van het achterlijf bevinden zich de 



