— 304 — 



gingen zij ook moge maken om zich nog te redden, de 

 beide pooten, waarmede zij dien vasthoudt, blijven hein 

 vast omklemmen. 



2. Springspinnen. 



In tegenstelling met de vorige groep behooren tot deze 

 afdeeling voor het meerendeel slechts kleine soorten, dieniets 

 van het huiveringwekkende en terugstootende hebben, 

 dat de Vogelspinnen en hunne verwanten voor velen be- 

 zitten. Integendeel, de Springspinnetjes zijn zulke aardige 

 en dikwijls hoogst sierlijk diertjes, dat het zelfs den meest 

 verwoeden spinnenhater niet zal invallen, ze zonder nood- 

 zaak te dooden. 



Wat bij deze groep het eerst opvalt, is de eigenaardige 

 wijze van beweging. Met buitengewoon snelle sprongen 

 huppelen ze rond, terwijl ze zich dikwijls met de tasters 

 over het voorhoofd strijken, als wreven ze zich de oogen 

 uit om na hun sprong goed te zien, waar ze terecht zijn 

 gekomen. 



In de tweede plaats zijn zij gekenmerkt door hun bij- 

 zonder groote voorhoofdsoogen. De meeste spinnen hebben 

 acht oogen, die veelal in twee, meer of minder regelmatige 

 rijen van vier zijn geplaatst. De rangschikking en de betrek- 

 kelijke grootte dier oogen leveren, zooals zich laat denken, 

 een bijzonder goed hulpmiddel voor de systematische in- 

 deeling. Bij de Springspinnen nu zijn de oogen niet in 

 twee, maar in drie rijen geplaatst en wel in dier voege, dat 

 de eerste rij er vier telt: daarachter liggen, vrij ver van elkaar, 

 twee zeer kleine en wederom daarachter, ongeveer op den- 

 zelfden afstand van elkaar, twee grootere oogen. 



Het middelste paar nu van de voorste rij, gewoonlijk om 

 hunne ligging de voorhoofdsoogen genoemd, overtreft bij 

 de Springspinnen alle andere in grootte; zelfs in verhou- 

 ding tot het dier zijn ze soms zeer groot 



De buitenvlakte ervan (het hoornvlies) is zeer bol en 



