— 315 — 



Ondanks alle pogingen van den administrateur van de plantages 

 om de ziekte uit te roeien, verbreidde de schimmel zich en weldra 

 waren 50 bouw beplant met 5000 boomen verloren. En dat niet- 

 tegenstaande de cuituurvoorwaarden' uitstekend waren, de bodem 

 zeer rijk, de vochtigheid niet te groot en niet te gering ; bovendien 

 had de administrateur na talrijke proeven het terrein beplant met 

 de bekende Kratok (Phaseolus lunatiis), die de ontwikkeling van 

 Alang-alang tegengaat, den bodem rijker maakt aan stikstof en de 

 onderhoudskosten van de plantage maar zeer weinig verhoogt. 



Daarentegen gelooven we, dat de ziekte ingevoerd en verbreid 

 is door onvoorzichtigheid. De schimmel werd n. I. het eerst opge- 

 merkt op een kleine plantage in de nabijheid, waar de administra- 

 teur vaak heenging, om het voortschrijden, van de ziekte na te gaan. 

 Daarbij raakte hij de bladeren met de handen aan en bracht op die 

 wijze de voortplantingsorganen van den schimmel op zijn eigen 

 boomen over. Na onze raad om de zieke bladeren te verbranden, 

 vervoerde hij ze eerst door 70 bouw met gezonde planten, die hij 

 daardoor besmette, in plaats van de bladeren op de plaats zelf 

 te verbranden. 



Het was noodig om even stil te staan bij deze onvoorzichtig- 

 heden en de aandacht van de planters te vestigen op de sterke be- 

 smettelijkheid van deze ziekte. 



Men moet oppassen de voortplantingsorganen van Pestalozzia en 

 Helmintho-sporium niet te verwarren. 



De conidiën van Pestalozzia worden gevormd in een holte, onder 

 de opperhuid gelegen. Ze zijn 5-cellig. De eind-cel is hyalien en 

 voorzien van 3 haren, de 3 middelste cellen zijn bruin, terwijl de 

 onderste cel hyalien is en nog een meer of minder lang draadvor- 

 mig aanhangsel van den conidiëndrager bezit. 



De benedenste van de 3 bruine cellen kiemt, om zich weer tot 

 de schimmel te ontwikkelen. 



De conidien van Helmintho-sporium worden gedragen door bruine 

 draden, die vrij lang zijn. Zij zelf zijn betrekkelijk groot, zoodat 

 ze zelfs meer dan 1/10 m. M. kunnen meten. Ze zijn 8-13-cellig 

 en een weinig gebogen. 



Daar Pestalozzia in den regel niet de oorzaak van ernstige ziek- 

 ten is, moet men aannemen, dat hij daar gunstige voorwaarden 

 voor zijne ontwikkeling gevonden heeft. We hebben kunnen vast- 

 stellen, dat de ziekte optreedt, wanneer de klapperboomen ongeveer 



