— 319 — 



Bovendien toonde het microscopisch onderzoek het voorkomen 

 aan van de karakteristieke draden en voortplantingsorganen. 



Om nog een meer overtuigend bewijs te hebben van de identiteit 

 der beide organismen, hebben wij de volgende proef genomen: in 

 het begin van Februari werd een jonge plant van Hevea ingeënt 

 met de Djamoer Oepas van de koffie ; na ongeveer drie weken had 

 zich een kleine schimmel ontwikkeld, die de kenmerken van Cor- 

 ticium Javanicum bezat. 



Het was nu zaak om te onderzoeken, welk verband er bestond 

 tusschen deze Djamoer Oepas en de talrijke schimmels, die de in- 

 landers met denzelfden naam betitelen en die zich herhaaldelijk 

 op de meest verschillende planten vertoonen. 



Wakker en Went (De ziekten van het suikerriet op Java 1894 

 p. 134) maken melding van deze ziekte, die zij toeschrijven aan 

 een Sclerotium, bij de Arrow-root, bij verschillende wilde en ge- 

 kweekte Saccharum-soorten, bij Rottboellia exaltata en bij de rijst. 

 Volgens hen zou de Djamoer Oepas veroorzaakt worden door een 

 schimmel verwant met Sclerotium hydrophilum Rothert en Sclero- 

 tium Orijzae Catt. 



Men zou de planten die door Zimmermann tot Corticium en door 

 genoemde schrijvers tot Sclerotium gebracht worden, moeten ver- 

 gelijken om te weten of het mogelijk zou zijn ze aan elkaar gelijk 

 te stellen. 



Laat ons nog de volgende auteurs citeeren, die de Djamoer Oepas 

 beschreven hebben : v. Breda de Haan, Mededeelingen van het 

 Proefstation West- Java 1892. — Krüger, Ibid. 1890. — Wakker, Me- 

 dedeelingen van het Proefstation Oost-Java 1893. — etc. etc. 



Bij het onderzoek van de door de ziekte aangetaste stammen heb- 

 ben we kunnen constateeren, dat de parasiet niet zeer diep in het 

 schorsweefsel en in de levende deelen van de plant doordrong. 

 Bijgevolg schijnt het, dat Corticium Javanicum op zich zelf geen bij- 

 zonder groote schade kan aanrichten. 



Daarentegen heeft er zeker een indirecte werking plaats: de 

 schors, die verzwakt is, beschermt niet voldoende meer de inwendige 

 deelen van den stam, waarin nu een aantal andere vijanden kun- 

 nen binnendringen. In de schors hebben we talrijke insecten en 

 larven gevonden, die zonder twijfel de plant veel meer kwaad deden 

 dan de schimmel. 



Het heeft ons wenschelijk toegeschenen om, hier opmerkzaam te 



