— 359 — 



ondoelmatige eigenschappen over eenigen tijd zullen ver- 

 dwijnen, doordat het individu, dat deze eigenschappen 

 bezat, het in den strijd om het bestaan met meer bevoor- 

 deelde individuen heeft moeten afleggen, maar men kan 

 zich evengoed denken, dat dergelijke eigenschappen, ook al 

 zijn zij ondoelmatig, toch behouden worden, wanneer zij de 

 individuen niet hinderen in hun bestaan. 



Aan het slot van zijn redevoering zegt Prof. Went echter 

 niet ten onrechte, dat men misschien beter deed, het geheele 

 begrip van doelmatigheid of ondoelmatigheid uit de natuur- 

 wetenschap te doen verdwijnen, daar het eigenlijk nog een 

 gevolg is van een verouderde levensbeschouwing, als ware 

 alles tot nut van den heer der schepping ingericht. „Omdat 

 de mensen zich verbeeldt, dat hij zich bij zijn handelingen 

 laat leiden door een doel, gaat hij zich voorstellen, dat ook 

 in de natuur zulk een doel te vinden zou zijn, of liever in 

 de levenlooze natuur houdt hij zich met zulke beschouwingen 

 niet meer op, om ze daarentegen wel te bezigen in de 

 levende natuur." 



Evengoed als men zich bij chemie en physica steeds 

 stelt op een basis van zuivere feiten, en zich verder door de 

 waargenomen feiten laat leiden bij verdere beschouwingen, 

 moet zulks ook in de biologische wetenschappen geschieden. 

 Wel wijst Prof. Went er op, dat daarmede een deel 

 der poëzie of romantiek uit cle natuurwetenschappen zal 

 verdwijnen, maar terecht wordt betwijfeld, of zulks wel een 

 gemis zal te achten zijn, wanneer men daardoor tot een 

 zuiverder waardeering van waargenomen feiten komt, en 

 tevens tot een zuiverder en juister begrip van de in- 

 richting der levende natuur. 



Van Breda de Haan. 



