Het was reeds bekend, dat in katoenzaadmeel, dat een 

 genoegzaam watergehalte bezat, bij lang staan het vet bijna 

 geheel verdwijnt door de werking van schimmels en bacte- 

 riën. Door Walker werden nu bij copra proeven in die 

 richting genomen, en vooral vestigde hij zijne aandacht op 

 de vorming van vrij zuur. 



Vooreerst bereidde hij copra door versch cocosvleesch 

 te malen en te drogen tusschen 90-100° in 't vacuüm. De 

 zoo bereidde coprah werd dan bewaard boven zwavelzuur. 



Monsters van 10 gram werden afgewogen in proef buisjes, 

 daarna geënt met een druppel van eene oplossing, bereid 

 uit oude, beschimmelde copra, daarna werden verschil- 

 lende hoeveelheden water toegevoegd. De buisjes bleven 

 dan een week op kamertemperatuur (25-30°) en daarna 

 in broedstoven bij 36° C. evenlang staan. 



De monsters werden dan opnieuw gedroogd en gewogen, 

 het vet met chloroform geëxtraheerd en het zuurgetal 

 daarvan bepaald. 



Uit de proeven bleek, dat bij een vochtgehalte van 

 9-17% der copra, het zuurgehalte het grootst en ook de 

 schimmelvorming het sterkst was, en wat van bijzonder 

 belang is, dat bij een vochtgehalte beneden 5 % geen 

 schimmelvorming en geen ranzigheid optrad. 



Nu bevat de handelscopra gewoonlijk 9-12% vocht, 

 waarbij juist de schimmelvorming en het ranzig worden 

 een maximum bereikt, het is dus duidelijk, dat wij de copra 

 zullen moeten drogen tot een vochtgehalte van 5 % of 

 minder. 



In deze richting werden door Walker proeven genomen 

 met verschillende droogmethoden, daarbij het oog houden- 

 de op den korteren of langeren tijdsduur dier drogingen. 



Die drogingsmethoden waren : 



le. Droging in de zon. 



Onder gunstige omstandigheden geven, de in tweeën 

 gesneden en 5 dagen aan de zon blootgestelde klappers 

 een uitstekend product. Een dag regen of eenige dagen 



