22. 



DE KATOENCULTUUR IN DE RESIDENTIE PALEMBANG 



DOOR 



Dr. H. P. Kuijper. 



Hoofdstuk I. 

 Geschiedenis der cultuur. 



De katoencultuur is hoogstwaarschijnlijk door de bevolking der 

 residentie Palembang reeds sedert eeuwen gedreven, oorspronkelijk 

 met geen ander doel (ian om in eigen behoefte aan geweven stoffen 

 geheel of gedeeltelijk te voorzien, zooals men dat, vroeger in meer- 

 dere streken van den Archipel aantrof. Terwijl op andere plaatsen, 

 zooals op bijna geheel Java, de cultuur verdwenen is, nadat de 

 invoer van goedkoope katoenen stoffen uit Europa was toegenomen, 

 heeft ze. zich in Palembang gehandhaafd en het product is tot een 

 belangrijk exportartikel geworden. 



Het heeft in de 19de eeuw niet aan pogingen ontbroken, om de 

 cultuur te verbeteren en meer winstgevend te maken; men heeft 

 dit doel vooral trachten te bereiken door het invoeren van ver- 

 schillende soorten van uitheemsch katoenzaad. Al deze proefne- 

 mingen zijn echter mislukt en de rapporten, erover uitgebracht, 

 vermelden als oorzaak diei mislukking nu eens de ondeugdelijk- 

 heid van het geïmporteerde zaad, dan weer do ongunstige weers- 

 gesteldheid, dan weer den tegenzin der bevolking in de cultuur 

 van katoensoorten, welke haar onbekend waren. 



In de veertiger jaren, toen in bet binnenland van Palembang 

 nog geene controleurs gevestigd waren, werd in de hoofdplaats door 

 de Ned. Handelmaatschappij met regeeringshulp zelfs eene katoen- 

 oliefabriek opgericht, en tegelijk aan de bevolking van het gewest 

 New-Orleans zaad verstrekt. 



Het uitgedeelde zaad kwam niet op en de fabriek deed geen dienst. 



In 1850 werd door het Gouvernement in verschillende gewesten 

 van Ned.-Indië, en o.a. ook in Palembang, zaad van Daccakatoen 

 onder de bevolking gebracht. Geslaagd is ook deze proef niet, 

 ofschoon bijzonderheden omtrent de mislukking ontbreken. 



