— .378 - 



Proeven met Amerikaansch zaad werden in 1856 herhaald, met 

 hetzelfde treurige resultaat als dat der vorige. 



In het loopende jaar zijn in de onderafdeeling Lematang Ilir met 

 een Egyptische katoen variëteit, z g. Mitafifi, proeven genomen, over 

 welker resultaten in hoofdstuk III uitvoerig zal worden gehandeld. 



Voorloopig afgezien van deze laatste proeven, welke r> eds in 1904 

 in het klein waren begonnen, moeten we concludeeren, dat alle 

 vroegere pogingen, om de katoencultuur in Palembang te verbeteren, 

 schipbreuk hebben geleden. 



Men heeft deze verbeteringen steeds tot stand willen brengen door 

 den invoer van zaad van vreemde katoensoorten en-varieteiten, welke 

 zich daarbij moesten aanpassen aan een klimaat, dat meestal veel ver- 

 schilde met dat uit haar vaderland, terwijl niet ontkend kan wor- 

 den, dat de katoenplant tot de gevoelige eultuurgewassen behoort. 



Willen dergelijke pogingen dan ook met succes bekroond worden, 

 dan is het noodig, dat de proeven eenige jaren achtereen met 

 dezelfde soort voortgezet worden en de planten op het veld gedu- 

 rende dien tijd aan nauwkeurige waarnemingen zijn onderworpen, 

 en eerst als men langs dezen weg voldoende zaad heeft verkregen 

 van een geacclimatiseerden vorm, die in al zijne verhoudingen 

 tegenover klimaat en bodem bekend is, kan men redelijkerwijs 

 overgaan tot verstrekking van dit zaad aan de bevolking. 



Op den tot nu toe betreden weg is geen succes met eenige zekerheid te 

 bereiken, hoe groot ook de ijver is van de ambtenaren, die tot nu toe met 

 dergelijke proefnemingen belast waren en dergelijke halve maatregelen 

 voeren slechts tot ontmoediging en financieel nadeel der bevolking. 



Hoofdstuk II. 



Aangeplante soorten en variëteiten van den katoenheester. 



De katoenvarieteit, welke in Palembang het algeraeene plantsoen 

 van den inlander is, behoort tot de soort Gossypium herbareum 

 L en komt zeer veel overeen met de door Todaro daarvan afge- 

 scheiden soort G. Wightianum. 



De planten kunnen in Palembang tot 2 M. hoog worden, indien 

 grondgeste'dheid en klimaat meewerken, maar meestal blijft het 

 gewas 1 M. tor, 1 20 M. 



De zijtakken zijn horizontaal afstaand of opstijgend. In dit op- 

 zicht schijnen er verschillende typen te bestaan, welke ook in het 

 gemiddeld aantal vruchten, dat ze per plant voortbrengen, van 

 elkaar afwijken. In hoeverre deze typen afhankelijk zijn van uit- 



