— 382 — 



gronden langs de groote en kleinere rivieren aangelegd, en al is de 

 hoeveelheid bebouwde grond van de eerste soort in de onderafdeeling 

 Lematang oeloe, Kikim en Ogan Oeloe zeer aanzienlijk, de grootste 

 hoeveelheid der voortgebrachte katoen is afkomstig van de boorden der 

 groote rivieren, Ogan, Komerins, Lematang en Moesi, in de onderafdee- 

 ling Lematang ilir, Ogan ilir en Oeloe, Moesi ilir en Oeloe en Rawas. 



Zoowel de hoog- als de laaggelegen gronden hebben hun eigen- 

 aardige nadeelen voor de cultuur. 



De eerste zullen bij een geringen regenval spoedig van te 

 groote droogte te lijden hebben, nog te meer, doordat het meestal 

 hellende terreinen zijn. Op vele velden in Lematang oeloe was 

 dit te constateeren en in die onderafdeeling stond dan ook het 

 gewas op de z g. tandjoengans beter dan op de ladang-darat. 



Onder tandjoengans verstaat men de stukken grond, welke door 

 een bocht der riviertjes worden ingesloten, schiereilanden dus, welke 

 soms boven, soms beneden gewoon bandjirpeil liggen. 



Buitendien hangt de geschiktheid dezer gronden ook nog af 

 van hunne doorlaatbaarheid voor water en ook van de mate, waarin 

 zij vocht vasthouden. Grondlagen, welke voor water slecht door- 

 dringbaar zijn, zijn voor de katoencultuur zeer nadeelig enkomen 

 in Palembang op verscheidene plaatsen betrekkelijk dicht onder 

 de oppervlakte voor. Het vasthouden van water door den grond, 

 waardoor deze minder spoedig uitdroogt bij geringen regenval, is 

 bevorderlijk voor de cultuur. De inlander noemt gronden, welke 

 deze eigenschap bezitten „tanah dingin" tegenover „tanah panas." 



De talanggronden en ook vele tandjoengans zijn vrij van ban- 

 djirgevaar en kunnen, zoodra de westmoesson aan het afnemen is, 

 mt3t katoen beplant worden, wat dan ook in het begin van April 

 in den regel geschiedt, nadat de padi geoogst is. Wel valt er 

 in April dikwijls nog meer regen dan wenschelijk is, maar dan is 

 het hellen der meeste talanggronden een voordeel. Op de tan- 

 djoengan lijdt het jonge gewas daarentegen nog al eens van dit 

 overvloedige water, en deze moeten dan soms opnieuw beplant of 

 minstens voor een groot gedeelte ingeboet worden. 



De ladangs op talanggronden worden als regel tweemaal met 

 rijst en tweemaal met katoen beplant, en daarna voor eenigo jaren 

 verlaten, afhankelijk van de hoeveelheid beschikbaren bouwgrond. 



Alleen als de ladang oorspronkelijk met zwaar bosch bedekt was, 

 bebouwt men hem soms drie, zelfs vier jaar. In den loop dier 



