— 390 — 



Maar niettegenstaande deze ongunstige factor zien we, dat de 

 cultuur zich niet alleen altijd door heeft gehandhaafd, maar zich, 

 vooral de laatste jaren, uitbreidt onder de bevolking. Deze uit- 

 breiding is zeker voor een deel het gevolg van de bemoeiingen der 

 bestuursambtenaren, maar bestond er bij de bevolking werkelijk 

 tegenzin in de cultuur, zich uitende in lijdelijk verzet, dan zou 

 in eene residentie als Palembang daartegen geen bestuursinmen- 

 ging iets vermogen. Maar tegenover eene bevolking, waaronder 

 het niet drijven eener cultuur enkel voortkomt uit indolentie, vermag 

 een krachtige en bezadigde hand wel wat, zelfs veel. 



B. Plagen. 



a. Zeer dikwijls ziet men de bladeren der katoenplanten min of 

 meer geschrompeld. De randen der bladeren buigen soms naar 

 beneden om en krijgen een lichtgroene tot gele tint. Het zijn de 

 bladeren der jonge scheuten, welke het verschijnsel het sterkst 

 vertoonen en naar het schijnt vooral, wanneer het gewas van droogte 

 te lijden heeft. De bevolking schrijft het dan ook aan te groote 

 hitte toe ; trouwens er is hiervoor reeds op gewezen, dat droogte 

 een dergelijk verschijnsel te voorschijn kan roepen. 



We hebben hier echter te doen met de aantasting door kleine 

 gevleugelde, gesnavelde insecten, welke tot de groep der Cicadel- 

 lidae behooren. Ze houden zich in hoofdzaak aan de achterzijde 

 der bladeren op en zuigen deze uit. Tikt men tegen de plant, dan 

 vliegen dikwijls een aantal dezer diertjes op, om terstond weder op 

 de planten terug te vallen. Soms is de aantasting zoo sterk, dat 

 de bladeren te gronde gaan en daardoor de oogst mislukt. In den 

 regel bepaalt de schade zich tot een verzwakking van het gewas. 

 Ook de Egyptische katoen wordt aangetast De randen der bla- 

 deren worden hier meer roodachtig en verdrogen ten slotte. Een 

 der proefvelden is door deze plaag geheel mislukt (Oedjan Mas). 



b. Een verschijnsel dat de bevolking met r gila" bestempelt, 

 wordt hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door een schildluis, behoo- 

 rende tot het geslacht Dactylopius, welke zich, omgeven door een 

 witte wasmassa, aan het bovenste gedeelte van den stengel vast- 

 zet, dikwijls terwijl de plantjes nog slechts een 15 cM. groot zijn. 

 Het gevolg is, dat de stengel weinig of niet meer in de lengte 

 groeit, maar daarentegen opzwelt en in bochten gewrongen wordt. 

 De bladeren ontwikkelen zich slechts gedeeltelijk. Ze behouden 



