— 393 — 



ontwikkelen. Bij onderzoek blijken één of meer wortels der aan- 

 getaste plant te zijn afgestorven Deze hebben een groengrijze 

 kleur aangenomen. Zeer kenmerkend is ook eene bruinkleuring 

 vau het hout in den stam der plant, en meestal van het jongste 

 hout. Naar beneden is deze bruinkleuring altijd tot één der af- 

 gestorven wortels te vervolgen. 



Wortels, welke niet zijn afgestorven, vertoonen a^ abnormaliteit 

 dikwijls bosjes van zij worteltjes, op ééne plaats ontspringende. Al 

 deze verschijnselen wijzen er op — wat trouwe »s uit de boven ge- 

 noemde onderzoekingen ook is gebleken — , dat we hier te doen 

 hebben met eene wortelinfoctie, welke zich van de wortels uit door 

 de vaten in de plant verspreidt. 



De schade, doo • de schimmel aan het plantsoen in Palembang 

 toegebracht, is niet zoo groot als men na de me iedeeling van haar 

 voorkomen zou kunnen verwachten, ofschoon zij bijna in elke aan- 

 plant haar slachtoffers eischt. Dit staat hoogst waarschijnljik in 

 verband met de ge volg le cultuurwijze, de vroeger beschreven 

 ladatjghouw. Uit den aard der ziekte is het te verwachten, dat 

 bij voortdurende bebouwing van denzelfJen grond, het aantal aan- 

 getaste planten elk jaar zal toenemen, tengevolge eener zich steeds 

 uitbreüende infectie van den grond. Dit gevaar ontloopt men, als 

 na twee jaar de ladang voor een nieuw stuk grond verwisseld 

 wordt. Dikwijls valt op te merken, da f het gewas op gronden, 

 welke slechts weinige jaren hebben braak gelegen, meer te lijden 

 h^eft, dan dat op nieuw bebouwde gronden. Verder krijgt men 

 den indruk, dat de ziekte in de streken a*n den benedenloop der 

 groote rivieren minder schade berokkent, dan op de hooger gelegen 

 velden. Al zou men hier misschien kunnen denken aan een in- 

 vloed van de overstro iming dier eerste streken in den westmoesson, 

 toch eischt deze zaak nog nauwkeuriger onderzoek. 



/;. Een tweede belangrijke ziekte is die, waarbij de stengeltoppen 

 met jonge bladeren worden aangetast en gedood. Na het afsterven 

 vindt men de stengeluiteinden geheel zwart, bros en meestal om- 

 gebogen aan de plant Uitwendig is dikwijls de schimmel, welke 

 deze ziekte veroorzaakt, als een wit overtrek op den zwarten 

 ondergrond te zien. Hoogstwaarschijnlijk behoort zij tot het ge- 

 slacht Fusarium en is misschien reeds vermeld door Dr. Busse, in 

 zijn Reisebericht der pflanzenpathol. Exped. des Kol. Wirtsch. 

 Komitees nach West Afrika (Tropenpflanzer 1905). 



