— 441 — 



lijk de ziekte-leer der planten. De wetenschap werd toen 

 opgeborgen in kloosterstudie en teerde men op een vroe- 

 ger door studie der natuur zelve verkregen materiaal. 

 Men hield zich liever onledig met verschillende beschou- 

 wingen over de verschijnselen, door vroegere onderzoe- 

 kers te boek gesteld en waargenomen. 



Met het opleven van de studie der natuur in den aan- 

 vang van de 15e eeuw, kwam er ook voor plantenziek- 

 ten eenige meerdere belangstelling ; men stelde zich toen 

 echter niet meer zoo uitsluitend op het terrein van de 

 waarnemingen, maar begaf zich nog te veel op dat der be- 

 spiegelingen en trachtte de oorzaak der ziekten bij de 

 planten te vinden, evengoed als men dat bij het mensche 

 lijk lichaam wist te doen. Aan den invloed der sterren 

 werd hierbij een ruime plaats ingeruimd, en zoo waren o.a. 

 bij een zekeren Professor P. Lauremberg te Rostock, die 

 in 1631 een boek schreef over de horticultuur, vooral de 

 Pleiaden en Orion uit den booze en zouden deze o.a. de 

 oorzaak zijn van den brand in het graangewas. 



Eerst toen de studie van de ziekten der planten en van 

 de natuur in het algemeen de studie-cel had verlaten en 

 terrein had gewonnen in de vrije natuur zelve, was het 

 te verwachten, dat ook omtrent de ziekten van de planten 

 betere waarnemingen zouden kunnen geschieden. Zoo werd 

 in 1690 een boek uitgegeven door H. Hesze, die opper-, 

 tuinman was bij een Duitsohen keurvorst, deze maakt 

 in evengenoemd werk melding van verschillende verschijn- 

 selen bij het optreden van boomkanker, welke getui- 

 gen van zorgvuldige waarnemingen. Het betreft zon 

 der eenigen twijfel een geval van het optreden van den 

 bekenden schimmel Nectia ditiissima, welke ook thans nog 

 bekend is als een der voornaamste boombeschadigers, door 

 het ontstaan van kankerachtige gezwellen en harsachtige 

 uitvloeiingen. 



In 1772 wordt door Agricola een boek uitgegeven over 

 de wijze van vermeerdering van boomen en planten, vol- 



