deze Ho na-larven te gronde moet gaan, want zij komen 

 alleen dan verder, wanneer zij op het lichaam eener Hout- 

 bij zijn aangeland. En zelfs dan nog niet; immers, wanneer 

 die Houtbij bij ongeluk een mannetje is, blijft de kans op 

 hun voortbestaan nog gering. 



Aangenomen echter, dat zulk eene kleine larve op een 

 vrouwelijke Houtbij is terecht gekomen, dan vindt zij in 

 de dikke beharing voorloopig eene goede schuilplaats. Het 

 is nu maar zaak voor haar, die schuilplaats niet te verla- 

 ten, voordat het juiste oogenblik is aangebroken, dwz. 

 het oogenblik, waarop de Houtbij een ei legt. Gelukt het 

 der larve, zich met dit ei in het kamertje te laten opslui- 

 ten, dan is zij gered ; in alle andere gevallen is zij onher- 

 roepelijk verloren. Het gaat haar als den mensen, van 

 wien gezegd wordt, dat zelfs den meest rampspoedige één. 

 maal in zijn leven een goede kans wordt geboden. 



Het eerste, dat der larve te doen staat, is zich in hare 

 nieuwe omgeving van de alleenheerschappij te verzekeren. 

 Dit valt haar trouwens niet moeielijk; het weerlooze ei is 

 spoedig onschadelijk gemaakt en opgegeten. Dan breken voor 

 haar de gulden dagen aan en om nu des te meer op haar ge- 

 mak van de voor haar gereed liggende voorraden te kunnen 

 genieten, ondergaat zij eene vervelling, waaruit zij te voor- 

 schijn komt als de nagenoeg pootlooze made, welker mond- 

 deelen bij uitnemendheid geschikt blijken om het zachte, 

 smakelijke voedsel op te nemen, dat de bedrijvige Houtbij 

 met zooveel moeite voor haar eigen kind had bijeengebracht. 



Wij zullen niet ver van de waarheid zijn, wanneer wij 

 voor de larven van Horia cephalotes eene dergelijke, inder- 

 daad min of meer avontuurlijke levenswijze aannemen. 

 Misschien vindt deze of gene in het bovenstaande aanlei- 

 ding, de zaak eens verder na te gaan. Bijzondere moeie- 

 lijkheden zal, na de hier gegeven aanwijzingen, zulk een 

 onderzoek niet opleveren ; het is in hoofdzaak een kwestie 

 van geduld, van tijd en van geluk. 



J. C. K. 



