— 489 — 



eerste het geval, omdat er thans een exemplaar van in de Berg- 

 tuinen te Tjibodas prachtig staat te bloeien. Het is werkelijk iets 

 moois; zulke mildbloeiende planten, met helder gekleurde bloemen, 

 die het liefst onder lichte schaduw groeien, hebben wij niet veel. 



Eenige jaren geleden ontdekte M. J. Thomson te Lykipa in 

 tropisch Afrika nog een nieuwe Impatiens, die door Sir John Kirk 

 in Engeland werd ingevoerd en voor de eerste keer in Kew bloeide 

 in Juli 1903. Prof. Oliver gaf haar den naam van Impatiens 

 Thomsoni, naar den ontdekker. Daar het later bleek, dat er al een 

 soort bestond, dat dien naam droeg, veranderde Watsox dien toen 

 in J. Oliveri. 



De beschrijving ervan luidt als volgt : het is eeu fraaie plant, 

 waarschijnlijk de grootste der Impatiens-soorten, de alleenstaande 

 bloemen zijn in vorm gelijk aau die vaii I. Sultani en /. Holsti 

 zij zijn echter grooter. De kleur varieert van bleek lila tot roze, 

 de spoor is ongeveer 5 cm. lang, de plant wordt 0.90 a 1.20 M. hoog. 



Gedurende de laatste zomer stond J. Oliveri in den vrijen grond 

 in den tuin te Kew in bloei, zij maakte daar een prachtig effect. 



{Revue Horticole, No 10, 1905) w. 



DE VERARMING VAX DEN BODEM DOOR 

 AANHOUDENDEN REGEN. 



In onderstaand tijdschrift is het volgende ook voor ons zeer 

 belangrijke opstel uit het „Journal d'Agriculture" overgenomen. 



De heer Grandeau zegt daarin: „De regens en de lage tempera- 

 tuur, die in de laatste maanden in Midden-Europa heerschten, heb- 

 ben op den bouwgrond en dientengevolge op den plantengroei een 

 minder gunstigen invloed uitgeoefend. 



Als de grond zooveel water opgenomen heeft, als hij er als het 

 ware mede verzadigd is, kan er geen lucht meer indringen en 

 heeft er geen nitrificatie meer plaats. Hieruit volgt, dat gedurende 

 den winter en tijdens zware regens, de hoeveelheid opneembare 

 stikstof in den bodem gelijk nul is. De stalmest, die kort voor 

 of tijdens dien tijd in den bodem is gebracht, heeft evenals de 

 plantenresten, die er van vorige oogsten in achtergebleven zijn, in 

 niet voldoende mate den invloed der microben ondergaan, die de 

 stikstof in opneembare nitraten omzet. 



