— 501 — 



dezelfde is, doch dat er een groot verschil is in de uitwerking 

 van het beendermeel. Bij proef YI is de opbrengst der met been- 

 dermeel bemeste planten veel grooter dan die der onbemesten, 

 terwijl bij proef VII het verschil in opbrengst tusschen met been- 

 dermeel bemeste en onbemeste planten slechts gering is en deze 

 opbrengst niet grooter is dan die der met bloedmeel bemeste 

 planten. 



Berekent men de opbrengst aan droog blad gemiddeld per plant, 

 de planten der geheel waardelooze rijen in proef VI niet mede 

 tellend, dan krijgt men in grammen uitgedrukt de onderstaande 

 cijfers : 



Proef. 



Onbemest 



Bloedm. 



Beenderm. 



VI 



2,87 



4,40 



13,78 



VII 



15,58 



20,45 



20,45 



Dus een zeer groot verschil in opbrengst tusschen twee velden, 

 die niet meer dan ongeveer tweehonderd Meter van elkaar 

 verwijderd lagen, en waarvan de grond voor het oog geen merkbaar 

 verschil toonde. 



Uit het voorgaande blijkt dus, dat terwijl de totaal-opbrengst 

 per plant bij de laatste proef in alle vakken veel grooter was dan 

 bij de voorlaatste, bij beide proeven de invloed van de organische 

 stikstof naar verhouding ongeveer dezelfde was, doch bij proef. 

 VI het phosphorzuur een zeer gunstige werking had, terwijl die 

 werking bij proef VII nihil was. Vermoedelijk mag men hieruit 

 opmaken, dat tengevolge van de diepe grondbewerking van veld 

 VII, het in den bodem aanwezige phosphorzuur in voor de planten 

 gemakkelijk opneembaren vorm gekomen was, zoodat het overal 

 werkzaam was, en een overbemesting met P2 O5 geen in- 

 vloed meer uitoefende, terwijl in het minder bewerkte veld VI, 

 evenals bij de vroeger beschreven proeven, het phosphorzuur in 

 den bodem, in moeilijk opneembaren vorm verkeerend, een bemes- 

 ting met P2 O5 gunstige resultaten had. De bijzonder gunstige 

 werking van beendermeel zou dan waarschijnlijk toe te schrijven 



