— 510 — 



Soms ziet men tusschen het gras eenige lage stronken uitsteken, 

 overblijfsels der kemlandingan (Albizzia montana). 



Op eenige velden, welke vroeger met tabak beplant waren, had 

 men een aanplant van dezen boom gemaakt, waarvan het hout 

 veel gezocht is als brandhout Vooral in de hoogere streken van 

 den Diëng heerscht gebrek aan brandhout, wat zooals wij later 

 zullen zien een groot nadeel is, daar voor de bereiding van de 

 tabak veel brandhout noodig is. 



Door Koorders wordt gemeld in de „Bijdragen tot de Kennis 

 dor Boschboomflora No. I pag 294," dat de kemlandingan als re- 

 boisatie-materiaal zou gebruikt worden op afgeplante tabaksvelden, 

 met het oog op de grondverbetering en tevens om te voorzien in 

 de behoefte aan brandhout, Was zulks wellicht vroeger het geval, 

 thans is er van een stelselmatige reboisatie met dezen boom weinig 

 ol niets meer te bemerken. 



Van af Kedjadjar tot aan de pashoogte van de Diëng-\\sLkte, 

 rijdt men voortdurend langs kale hellingen, welke soms als weide- 

 plaats dienst doen voor enkele runderen en paarden, maar waar 

 van stelselmatige reboisatie niets is te bemerken. Zooals reeds 

 gezegd, worden bij het doorkruisen der tabaksstreek slechts enkele 

 velden aangetroffen, die met dezon boom bepaald waren beplant 

 en was zulks geschied meer om te voorzien in de brandhout" 

 behoefte, dan wel met het denkbeeld, dat er een grondverbetering 

 aan verbonden zou zijn. 



Uit de aanteekeningen van Koorders bij de botanische beschrijving 

 der Albizzia montana blijkt, dat de boom zeer snel groeit en zou 

 het dus aanbeveling verdienen, indien krachtig de hand werd 

 gehouden aan een voorschrift, om de afgeplante tabaksvelden, bij 

 voorbeeld die, welke men gedurende een vijftal jaren braak wilde 

 laten liggen, met dezen boom te beplanten. 



De moeite aan zulk een reboisatie verbonden is uiterst gering. 

 Koorders zegt daaromtrent het volgende l.c. „Is van een tabaks- 

 veld twee jaren achtereen geoogst, dan laat men het een paar 

 jaren braak liggen. Een welige groei van blembeng en alang-alang- 

 gras bedekt daarna de voormalige akkers. In het einde van den 

 Oostmoesson, wanneer de eerste Westmoesson-regens beginnen door 

 te komen, wordt met de reboisatie een aanvang gemaakt. Deze 

 geschiedt, zooals de Javanen mij mededeelden, uiterst goedkoop 

 en gemakkelijk. Het grasveld wordt eenvoudig in brand gestoken 



