— 534 — 



de vruchten veel en flink ontwikkelde zaden bevatten, 

 uitstekend geschikt om zich te vermenigvudigen, zij bezitten 

 zoodoende een krachtig wapen in den strijd om het bestaan. 

 Voor menschelijk gebruik echter, zijn vruchten die weinig 

 en kleine of nog liever in het geheel geen zaden bevatten, 

 verre te verkiezen. Ieder ooftteeler tracht daarom zooveel 

 hij kan de zaden in zijne vruchten te doen verminderen, 

 hij zal het liefst de variëteiten, waarvan de vruchten het 

 minimum van zaden bevatten, voortk weeken. Hij werkt 

 hier dus geheel tegen de natuur in. Wij zouden hetzelfde 

 nog in tal van voorbeelden kunnen bewijzen, maar willen 

 het hierbij laten. 



Een groot misverstand is de meening, dat alle boomen 

 volgens dezelfde regels gesnoeid moeten worden. Zoo moeten 

 boschboomen, waarvan het hoofddoel is hout te leveren, 

 geheel anders behandeld worden als sierboomen, zoowel 

 in lanen als in tuinen en parken. Het doel van den hout- 

 vester moet zijn, om van een bepaald terrein, de maximum- 

 hoeveelheid goed timmerhout te krijgen, in den kortst 

 mogelijken tijd. De bedoeling van den boomkweeker is 

 daarentegen de aan zijne zorgen toevertrouwde boomen 

 tot pracht- exemplaren te doen opgroeien ; hetzij hij edele 

 vormen van omtrekken in tak en blad, een trotsche reuzen- 

 boom, of een donker schaduwrijk bladgewelf, dat tot op 

 den bodem reikt, wenscht, terwijl de productie van eenige 

 kubieke voeten timmerhout meer of minder hem koud 

 laat. 



Het is bij boomen evenals bij heesters beter zich geheel 

 van snoeien te onthouden, ais het slecht te doen. Men 

 mag door het snoeien het eigenaardige type van den boom 

 niet benadeelen of bederven, deze moet niet slechts be- 

 houden blijven, maar eerder door het snoeien zuiverder 

 blijven en beter uitkomen. 



In de bosschen staan de boomen zeer dicht op elkaar, 

 tenminste voorzoover het de behoefte aan licht en ruimte 

 toelaat. De stammen zijn dan meestal in den vorm dien 



