- 538 — 



haar eerst glad gesneden te hebben mede te bestrijken. 

 Duurt het wat lang voor de wond geneest en de teer 

 geraakt er door den invloed van het weer af, dan herhale 

 men de bestrijking, tot zij genezen is, d. i. als de schors 

 er overheen gegroeid is. De schors is het beste middel 

 om de infectie buiten te houden. Bij het afsnijden van 

 zeer groote takken, moet men er op letten, dat zij niet 

 afscheuren, en zoodoende de gewonde plek onnoodig 

 vergrooten ; in dit geval is het beter, de tak bij gedeelten 

 af te kappen. 



Wat het snoeien van sier- en bloemheesters aangaat, 

 dit moet op een geheel andere wijze geschieden. Sommige 

 hebben een zoo regelmatige groeiwijze, dat er weinig 

 anders aan gesneden mag worden dan de uitgebloeide 

 bloemen te verwijderen, in dit geval verkeeren de Rho- 

 dodendron's en dergelijke. De meeste echter stellen zich 

 met eene dergelijke behandeling niet tevreden ; zij moeten 

 geregeld gesnoeid worden, om ze in een behoorlijken 

 vorm te houden, anders nemen ze slechte vormen aan en 

 worden van onderen kaal. 



Hoe zij gesnoeid moeten worden is in de eerste plaats 

 afhankelijk van de wijze van bloeien, of zij namelijk op 

 het oude of op het jonge hout bloeien. De beste tijd van 

 snoeien is bij de meeste bloemheesters kort na den bloei, 

 zij hebben dan tijd zich te herstellen, om tegen den 

 volgenden bloeitijd weer vol knop te zitten. 



Het zal wel niet te doen zijn ze in een bepaalden 

 vorm te snijden, in het begin van dit opstel- heb ik 

 daarvan wat gezegd, in de meeste gevallen bestaat de 

 zorg, om de heesters in hun natuurlijken vorm te houden. 

 Er moet eenige symetrie in zijn, de eene tak mag niet 

 al de sappen tot zich trekken, zoodat hij ver boven de 

 andere uitgroeit; onder sommige omstandigheden, moeten zij 

 zoodanig ingesneden worden, dat zij niet te hoog opschieten. 

 Het uitdunnen van dood hout, van zwakgroeiende takjes, 

 van in een verkeerde richting, vooral binnenwaarts groei- 



