OVER HYPERTELIE EX VERWANTE 

 VERSCHIJNSELEN. 



Ruim dertig jaar geleden werd ter gelegenheid van de 

 jaarvergadering van de „Zoologisch-botanische Gesellschaft" 

 te Weenen door den, in entomologische kringen welbe- 

 kenden natuuronderzoeker Bruxxee van Wattbnwull 

 een korte redevoering gehouden „über die ïïypertelie in 

 der Natur." 



Indien het waar is, dat ,.in der Beschrankung sich der 

 Meister zeigt," dan moet aan den toenmaligen spreker een 

 buitengewoon meesterschap worden toegekend; want zoo- 

 wel in de omschrijving van hetgeen hij onder hypertelie 

 verstaat als in het aanhalen en beschrijven van voorbeel- 

 den, legt hij zulk een soberheid aan den dag, dat men 

 (wat met wetenschappelijke voordi achten nu juist niet al- 

 tijd het geval is) recht gaarne nog wat meer zou willen 

 vernemen, dan de nauwelijks zes pagina's, ons hebben mede 

 te deelen. Ook in later jaren is Bruxxee, voor zooverre 

 mij bekend is, slechts enkele malen op dit onderwerp terug 

 gekomen en dan nog slechts om een paar voorbeelden te 

 noemen onder verwijzing naar de bovengenoemde voor- 

 dracht. Sedert is de uitdrukking hypertelie vrijwel in het 

 vergeetboek geraakt. 



Toch komen er in die voordracht een aantal opmer- 

 kingen voor, die, al laat ik haar inhoud voorloopig voor 

 rekening van den spreker, getuigen van een inzicht in de 

 natuur, zooals alleen kan bestaan bij iemand, die een groot 

 aantal plant- en diervormen door eigen aanschouwing kent 

 en zich bij die aanschouwing niet door vooropgestelde 

 theorieën iaat leiden. 



