— 55S — 



slechts wachtten op bijzondere en nieuwe levensomstandig- 

 heden, om tot ontwikkeling te komen ! 



Een nog sterker voorbeeld leveren ongetwijfeld de hon- 

 den: uit een wolfachtigen of jakhalsachtigen stamvorm, 

 heeft zich onder de bescherming van den mensen een 

 buitengewone rijkdom van vormen ontwikkeld, die nog 

 jaarlijks met nieuwe wordt vermeerderd. Voorzeker, het 

 is de, met zorg uitgeoefende teeltkeuze van den mensen, 

 die dit alles te voorschijn roept en — als het naar zijn gading 

 is— tracht in stand te houden, maar dat tevoorschijn ree- 

 pen zou nooit mogelijk zijn, indien het in aanleg niet aan- 

 wezig, indien het niet „in petto" ware geweest. 



Dergelijke bijzonder gunstige omstandigheden als de 

 mensen zijn huisdieren en zijn cultuurplanten vermag 

 aan te bieden, komen uiteraard slechts zelden voor in de 

 vrije natuur, waar elke soort, elk individu min of meer 

 een strijd om het bestaan heeft te voeren. Zelfs waar 

 voor de soort die strijd zoo goed als niet bestaat (heide, 

 dennenbossehen, ratten), daar moet hij juist door de in- 

 dividuen in des te sterker mate worden gevoerd. 



Toch schijnen de organismen het nog zoo kwaad niet 

 te hebben, al moet hier en daar met het beschikbare ma- 

 teriaal worden gewoekerd om zich staande te houden. De 

 veelheid van vormen, die wij in beide rijken der leven- 

 de natuur opmerken, kan bijna niet uitsluitend het gevolg 

 zijn van een strijd om het bestaan alleen; dikwijls doet 

 zij ons veeleer denken, vooral in onze tropische omgeving, 

 aan een corso, waar de ééne mededinger den ander tracht 

 te overtreffen en waar wij uitingen zien, hier van smaak, 

 ginds van wansmaak, maar bijna overal van rijkdom. 



J C. K. 



