- 577 — 



potjes, die in kisten staan en met glasruiten worden bedekt of in 

 schotels of houten kistjes. Het materiaal waarin men plant, kan 

 in hoofdzaak uit sphagnum en Polypodium-wortels bestaan, waarbij 

 een weinig zaagmeel of turfmolm gevoegd mag worden. 



De gevaarlijkste vijand der kiemende zaden en ook der zeer 

 jonge plantjes is de larve van een kleine, haast in alle planthui- 

 zen voorkomende vlieg, die in frisch materiaal hare eieren legt 

 Reeds binnen 8 a 15 dagen, bemerkt men op het zaad de kleine 

 bijna doorzichtige, tot 1 cm. lange maden met glanzenden zwarten, 

 kop en donkere strepen in het midden. Zij vreten de opgezwollen 

 zaden aan, bij reeds overgeplante exemplaartjes vreten zij de kleine 

 zaadknolletjes uit, waardoor de plantjes spoedig sterven. Door 

 de buitengewoon snelle vermeerdering dezer insekten zijn zij in 

 staat, vrij omvangrijke uitzaaiingen in korten tijd te vernielen. 

 Berooken of andere dergelijke bestrijdingsmidelelen helpen niets. 

 Het bij het kweeken van orchideeën onontbeerlijke XL „AU" dat 

 tegen trips en alle mogelijke ongedierte zeker helpt, zonder de 

 planten te beschadigen, doodt ook deze vliegen en larven, doet 

 echter ook kwaad aan de kiemende zaden en is daarom op de ge- 

 wone wijze niet te gebruiken. Het beste is het XL „All" sterkte 

 verdunnen en het daarna dikwijls met een fijne spuit, die een ne- 

 velacktigen neerslag geeft te bespuiten. Ook door de kistjes te be- 

 dekken met fijn wit gaas, kan men de kleine vlieg beletten haar 

 broed er in te brengen en, indien men het dubbel neemt is het 

 middel afdoende. 



Bij een behoorlijken groei der zaailingen, kunnen deze in denzelf- 

 den zomer nog eens overgeplant worden en dan in den gewonen 

 orchideeën-grond, bestaande uit twee deelen fijngehakt sphagnum 

 en een deel Polypodium-wortels. Het beste is zich het eerste jaar te 

 houden aan de kleine twee duim breede potjes in de reeds genoem- 

 de kist. De potjes moeten door scherven en sphagnum goed 

 gedraineerd zijn, tien k twaalf plantjes naarmate van de grootte, plant 

 men in een dergelijk potje. In den eersten tijd mogen de plantjes 

 uiet zwaar begoten worden, zij mogen evenmin droog staan. De 

 meeste kruisingen tusschen Laelia's en Catlteya's bloeien zelden 

 vóór het vijfde jaar na de uitzaaiing. Uitzonderingen komen ook 

 voor, want een hybride gekweekt uit Laelia cinnab&rina X Cattleya 

 Mossiae bloeide hier reeds d 1 ^ jaar na de uitzaaiing. 



(Gartenflora, Heft 10, 1906) w. 



