— 582 — 



te verkrijgen, wist men niet en meende men, dat men de planten 

 zonder gevaar kon uitplanten. 



Ook aan onkruid „badadottan" dat hier en daar werd uitgetrokken, 

 werd hetzelfde aaltje gevonden, waardoor het meer dan zeker werd, 

 dat de gansche streek met het aaltje is geïnfecteerd. Het zal daarom 

 lastig zijn deze plaag op andere wijze tegen te gaan, dan door de 

 bibit welke te sterk is aangetast, weg te werpen. Verder moet 

 men zorgen,* dat de planten zich zoo goed mogelijk kunnen ontwik- 

 kelen, zoodat de schade welke het aaltje plaatselijk aan het wortel- 

 stelsel aanricht, zooveel mogelijk wordt gecompenseerd, door de 

 ontwikkeling van het overige wortelgedeelte. 



Overigens schijnen deze aaltjes niet veel kwaad te doen, tenminste 

 de secundaire processen, welke anders dikwerf deze plaag vergezellen, 

 ontbraken hier en slechts zelden werd een plant aangetroffen, 

 welke door slijmziekte was aangetast. Het was hoogstwaarschijn- 

 lijk, dat hierbij een andere oorzaak in het spel was, welke de 

 bacterie der slijmziekte de gelegenheid had gegeven, om in de plant 

 te dringen. 



De bodem is over het algemeen zeer los, zulks zal zeker ook 

 wel de schadelijke gevolgen van het tabaksaaltje doen verminderen. 

 Zonder twijfel zoude het beter zijn, indien men bibit kon uitplan- 

 ten, welke geheel gezond is en moet men dus bij de keuze van de 

 terreinen, waarop men de kweekbedden voor den volgenden aanplant 

 aanlegt, bij voorkeur die plekken kiezen, waarvan men bij onder- 

 vinding weet, dat men het minste last heeft gehad van „sakit obi" 

 en die plekken laten liggen, waar men deze ziekte in erge mate 

 aan de bibit heeft geconstateerd. 



Aangezien deze ziekte bij de bevolking bekend is en ook de 

 schadelijke gevolgen worden opgemerkt, in zooverre de planten 

 schraal staan en zich niet forsch ontwikkelen, zou wellicht het 

 gevaar van besmetting aan de bevolking duidelijk te maken zijn, 

 daar door het gebruik van aaltjeszieke bibit, ook de grond wordt 

 geïnfecteerd op die plaatsen die thans, wellicht nog geen aaltjes 

 bevatten. 



Verder werd op de kweekbedden het voorkomen geconstateerd 

 van de oorzaak van de dikbuikziekte, en konden ook bij de bibit 

 reeds de gallen gevonden worden van Lytta Solanella. 



De eigenaardig gekrulde blaadjes, welke door dit insect zijn 

 aangestoken en waarin de larve zich een kanaaltje heeft geboord 



