— 615 — 



foestanddeelen eveneens. Wanneer gij echter de moeite 

 zoudt willen nemen, de samenstelling van het grondvocht, 

 — de voedende vloeistof, die door de bouwkruin heen, 

 verspreid zit, en waaruit dus de planten hun voedsel op- 

 nemen — op velerlei plaatsen na te gaan, dan zoudt gij tot 

 uwe groote verbazing opmerken, dat het gehalte van dat 

 grondvocht aan kali, phosphorzuur, enz. nagenoeg overal 

 hetzelfde zou blijken te zijn. 



Zooals gezegd, zijn bovengenoemde mineralen moeilijk 

 oplosbaar, maar ze zijn toch oplosbaar genoeg, om de grond- 

 vloeistof voldoende op sterkte te houden, zoodat de planten 

 er zich mee kunnen voeden. Tn groote trekken bevatten 

 dus alle gronden al die vereischte mineralen, en hebben 

 hunne giond vloeistoffen bij benadering dezelfde samen- 

 stelling. 



Voorwaar een merkwaardige uitkomst; doch er is meer. 

 Zoo is het inderdaad een feit, dat alle gronden voldoende 

 voedingsstoffen bevatten om een plantengroei er op toe te 

 laten. 



Wanneer de planten nam. een of andere minerale stof 

 uit de grondvloeistof opnemen, dan zullen de vaste mine- 

 ralen in contact met deze vloeistof onmiddellijk gaan oplossen, 

 en de oplossing herkrijgt aldus meteen weder hare vroegere 

 sterkte. 



Het vraagstuk van de uitputting van den grond gaat 

 dus hierdoor over in de vraag, of de grondoplossing zich 

 met voldoende snelheid kan herstellen. Ik geloof te mogen 

 beweren, dat in alle gronden onder onze gewone cultures 

 de hernieuwde aanvoer gelijken tred houdt met het ver- 

 bruik door de planten. 



Ten einde deze denkbeelden op de proef te stellen en 

 na te gaan of het geoorloofd was zulke feiten als de ge- 

 noemde te publiceeren, zoo lijnrecht in tegenspraak met 

 vroegere opvattingen, zoo onbegrijpelijk voor wie het oog 

 richt naar uitgeputte landerijen en het voordeel daarop 

 verkregen met meststoffen, — heeft het „Bureau of Soils" 



