— 639 — 



trekt de Japansche huisvader er met vrouw en kind op uit, om 

 de plaatsen te bezoeken, waar zijn lievelingsboomen in groote hoe- 

 veelheden geplant zijn, en daar naar hartelust te genieten. Het 

 alcoholgebruik neemt een zeer geringe plaats in bij deze fees- 

 ten, de hoofdzaak is de echte ongehuichelde vreugde in de heer- 

 lijke natuur, daarbij voegen zich godsdienstige en vaderlandslie- 

 vende gevoelens. 



Te midden of in de onmiddellijke nabijheid van genoemde 

 prachtige natuurtafereelen, bevindt zich gewoonlijk een beroemde 

 tempel, de Japanner houdt er van zijn God te verheerlijken te 

 midden van zijne schoonste gaven. Er zit poëzie in deze in- 

 nige vermenging van godsdienstige en aesthetische gevoelens, ook 

 voor ons is er poëzie genoeg te vinden in deze heerlijke bloe- 

 menfeesten. 



Dat aan de Japanners de eeuwenoude symboliek, die in het 

 worden en vergaan der planten, eene vergelijking vinden met 

 's menschen lot, evenmin vreemd is als aan de Grieken en aan 

 onze Germaansche voorouders, blijkt voldoende uit de nauwe 

 samenhang der vereering hunner vaderen en hunne liefde voor 

 bloemen. Op het kerkhof te Jena ligt een jonge veelbelovende 

 Japansche student begraven, zijne familie liet op zijn grafsteen in 

 Chineesche letters het volgende grafschrift plaatsen, waaruit bo- 

 venstaande vereering voldoende blijkt: 



En junger schoner Baura, voll dutt'ger Blüthenpracht, 



Aus fernen Oriënt ins Abendland gebracht, 



Um schoner noch zu blühn, ward vom Sturm geknickt, 



Erbarmungslos — und, die ihn einst geschmückt, 



Der Blüten edler Zier sank mit ihn in die Grult, 



Nur die Erinn'rung blieb an ihren süssen Duft. 



Veel meer dan in Europa heeft men in Japan het gevoel, dat 

 in de betrekkingen tusschen natuur en beschaving, de eerste 

 bestendig is, terwijl de mensch en al zijn scheppingen iet» 

 voorbijgaands is. Zulks hangt nauw samen met het geheele 

 karakter van het land, want terwijl onze groote steenen bouwwer- 

 ken, tientallen, soms honderdtallen jaren blij ven bestaan, is 

 het normale lot van het Japansche lichte houten of bamboe huis, 

 om na een bestaan van slechts weinige jaren, door aardbeving^ 

 storm of brand vernield te worden. Daardoor voelt het opgroeien. 



