— 664 — 



zintuigen ondergaan een dergelijke vermindering van 

 functie, die zich weldra aan de hersenen mededeelt, zoodat 

 een persoon, die in den damp werkzaam blijft, als in een 

 droom mechanisch zijn werk voortzet. Daarna treedt een 

 gevoel van duizeligheid op en dit is het oogenblik, waarop 

 men het werk onder alle omstandigheden moet staken. 

 Langer vertoeven in den damp zou ten gevolge hebben t 

 dat men viel, misschien niet spoedig werd gevonden en 

 aan verstikking zou sterven. Gaat men echter naar buiten T 

 zoo spoedig een gevoel van duizeligheid optreedt (dat ge- 

 woonlijk met misselijkheid en neiging tot braken gepaard 

 gaat), dan is men na weinige oogenblikken weder geheel 

 opgefrischt, zonder ook later eenige nadeelige gevolgen 

 van de zaak te ondervinden. 



Personen, die ook maar het geringste gebrek aan het 

 hart hebben, mogen niet met zwavelkoolstof omgaan, daar 

 de werking van het hart door inademen van den damp 

 aanzienlijk wordt verhoogd. 



Is men genoodzaakt, zich in eene ruimte te begeven, 

 waarin zich veel van den damp bevindt, dan is een een- 

 voudig veiligheidsmiddel het volgende. 



Een groote, papieren zak wordt opgeblazen en aan de- 

 opening zoodanig met de hand vernauwd, dat men die 

 opening kan binden rondom een glazen of caoutchouc 

 buisje. Dit laatste neemt men in den mond en heeft dan 

 in den zak een voldoende hoeveelheid zuurstof, om het 

 gedurende eenige oogenblikken zelfs in een zwaar met 

 damp van zwavelkoolstof bezwangerde atmosfeer uit te 

 houden. 



Een tweede gevaar wordt opgeleverd door de brandbaar- 

 heid van de vloeistof en de ontvlambaarheid van den damp. 

 Ook dit gevaar is bij het in acht nemen van voorzichtig- 

 heid niet zeer groot. Wanneer men een lucifer aansteekt 

 in een ruimte, die zooveel damp van zwavelkoolstof bevat, 

 dat alle insecten daarin binnen weinige minuten sterven, 

 ontwaart men niet meer dan een blauwachtig hulsel. 



